نویسنده: Admin

بگو ای یار بگو ای وفادار بگو
از سر بلند عشق بر سر دار بگو
بگو ای یار بگو ای وفادار بگو
از سر بلند عشق بر سر دار بگو
بگو از خونه بگو از گل پونه بگو
ازشب شبزده‌ها، که نمی‌مونه بگو
بگو از محبوبه‌ها نسترنهای بنفش
سفره‌های بی‌ریا روی سبزه‌زار فرش

بگو ای یار بگو که دلم تنگ شده
رو زمین جا ندارم آسمون سنگ شده

بگو از خونه بگو از گل پونه بگو
از شب شبزده‌ها که نمی‌مونه بگو
بگو از محبوبه‌ها نسترنهای بنفش
سفره‌های بی‌ریا روی سبزه‌زار فرش

بگو ای یار بگو که دلم تنگ شده
رو زمین جا ندارم آسمون سنگ شده

بگو از شب کوچه‌ها، پرسه های بی‌هدف
کوچه‌باغ انتظار بوی بارون و علف
بگو از کلاغ پیر که به خونه نرسید
از بهار قصه‌ها که سر شاخه تکید

بگو ای یار بگو ای وفادار بگو
از سر بلند عشق بر سر دار بگو
بگو ای یار بگو ای وفادار بگو
از سر بلند عشق بر سر دار بگو

تو که دستت به نوشتن آشناست دلت از جنس دلِ خسته ماست
دلِ دریا رو نوشتی همه دنیا رو نوشتی دلِ مارو بنویس ، دلِ مارو بنویس
تو که دستت به نوشتن آشناست دلت از جنس دلِ خسته ماست
دلِ دریا رو نوشتی همه دنیا رو نوشتی دلِ مارو بنویس
بنویس هر چه که مارو به سر اومد بد قصه ها گذشت و بدتر اومد
بگو از ما که به زندگی دُچاریم لحظه ها رو می کشیم نمی شماریم
بنویس از ما که در حال فراریم توی این پاییزِ بد فکر بهاریم
دلِ دریا رو نوشتی همه دنیا رو نوشتی
دلِ دریا رو نوشتی همه دنیا رو نوشتی دل مارو بنویس ، دل مارو بنویس

دست من خسته شد از بس که نوشتم پای من آبله زد بسکه دویدم
تو اگر رسیده ای مارو خبر کن چرا اونجا که تویی من نرسیدم
توکه از شکنجه زار شب گذشتی از غبار بیسوار شب گذشتی
توکه عشق و با نگاه تازه دیدی بادبان به سینه ی دریا کشیدی
دلِ دریا رو نوشتی همه دنیا رو نوشتی
دلِ دریا رو نوشتی همه دنیا رو نوشتی دل مارو بنویس ، دل مارو بنویس
بنویس از ما که عشق و نشناختیم حرف خالی زدیم و قافیه باختیم
بگو از ما که تو خونه مون غریبیم لحظه ، لحظه در فرار و در فریبیم
بگو از ماکه به زندگی دچاریم لحظه ها رو می کشیم نمیشماریم
دلِ دریا رو نوشتی همه دنیا رو نوشتی
دلِ دریا رو نوشتی همه دنیا رو نوشتی دل مارو بنویس ، دل مارو بنویس

اتل متل توتوله هنوز گلِ گلوله
هرکی گذشته از عشق تو امتحان قبوله
اتل متل توتوله تاکی گلِ گلوله
هنوز تو دست های ماست شیشه عمر غوله
دیو و پری نداریم جادوگری نداریم
باور ما شکسته که یاوری نداریم
اتل متل توتوله هنوز گلِ گلوله
هرکی گذشته از عشق تو امتحان قبوله

شهر سیاه جادو به دست ما بنا شد
به خواب قصه رفتیم این خود ماجرا شد
خونه رو دست دشمن رفتیم و جا گذاشتیم
تکلیف زندگی رو به مُرده ها گذاشتیم
اتل متل سپیده شب به سحر رسیده
ببین که از سپیده سینه ی شب دریده

اتل متل توتوله هنوز گلِ گلوله
هرکی گذشته از عشق تو امتحان قبوله

به دنبال توام منزل به منزل پریشان می روم ساحل به ساحل
به خوابت دیده ام رویا به رویا به یادت بوده ام فردا به فردا
پس از تو روح سرگردانِ موجم هنوزم تشنه ام دریا به دریا
تو را تنهای تنها می شناسم تو را هرجای دنیا می شناسم
به دنبال توام منزل به منزل پریشان می روم ساحل به ساحل
به خوابت دیده ام رویا به رویا به یادت بوده ام فردا به فردا

در به در ، در به در تو بیتو و هم سفر تو
هرچه گفتم تا به امروز از تصدق سر تو
از همین روز تا به فردا حتی تا آخر دنیا
هرچه هستم یا که باشم از تو ام تنهای تنها
خاکم و خاک در تو سایه ی پشت سر تو
همه ی زندگی من یک غزل از دفتر تو
به دنبال توام منزل به منزل پریشان می روم ساحل به ساحل
به خوابت دیده ام رویا به رویا به یادت بوده ام فردا به فردا
پس از تو روح سرگردانِ موجم هنوزم تشنه ام دریا به دریا
تو را تنهای تنها می شناسم تو را هرجای دنیا می شناسم
به دنبال توام منزل به منزل پریشان می روم ساحل به ساحل
به خوابت دیده ام رویا به رویا به یادت بوده ام فردا به فردا

من هنوز خواب می بینم که دوره ، دوره ی وفاست
که اعتبار عشق به جاست دنیا به کام آدماست من هنوزم خواب می بینم
من هنوز خواب می بینم که این خودش غنیمته
برای دیگرون یه خواب برای من حقیقته من هنوزم خواب می بینم
سوته دلان یکی ، یکی تموم شدن سوته دلی نمونده غیر از خودِ من
کسی که عشق و غم و فریاد بزنه حقیقته آدم و فریاد بزنه

هنوز تو قصه های من رنگ و ریا جا نداره
دروغ نمی گن آدما دشمنی معنا نداره
هنوز تو قصه های من هیچکسی تنها نمی شه
کسی به جرم عاشقی خسته و تنها نمی شه
هنوز توی دنیای من هر آدمی یه آدمه
گل رو نمی فروشن به هم گل مثلِ قلب آدمه ، گل مثلِ قلب آدمه
سوته دلان یکی یکی تموم شدن سوته دلی نمونده غیر از خودِ من
کسی که عشق و غم و فریاد بزنه حقیقته آدم و فریاد بزنه
حقیقته آدم و فریاد بزنه

تو چشم تون چه قصه هاست نگاه تون چه آشناست
اگه بپرسین از دلم می گم گرفتار شماست ، می گم گرفتار شماست
نگاهتون پیش منِ حواستون جای دیگست
خیالتون اینجا که نیست پیش یه رسوای دیگه ست ، پیش یه رسوای دیگه ست
نفس نفس تو سینه ام عطرِ نفس های شماست
اگر که قابل بدونین خونه دل جای شماست ، خونه دل جای شماست

می میرم از حسادتِ دلی که دلدار شماست
کاش می دونستم اون کیه که این روزها یار شماست
خوشا به حال اون کسی که توی رویای شماست ، که توی رویای شماست
شما گناهی ندارین این روزگار بیوفاست
تو خلوت شبونه ام خالی فقط جای شماست
تو جام می تموم شب نقش دو چشم های شماست ، نقش دو چشم های شماست
نفس نفس تو سینه ام عطرِ نفس های شماست
اگر که قابل بدونین خونه دل جای شماست ، خونه دل جای شماست

نترسی گل بارونم
natarsi gole baroonam
منو از شب نترسونم
mano az shab natarsoonam
نگو از تلخی دنیا
nagoo az talkhie donya
دلم تنگه بخندونم
delam tange bekhandoonam

بکش سرمه توی چشمات،حریر مخمل و تن کن
بیا توی شب شعرم چراغ ماه و روشن کن
نمی ترسی حتی ستاره شیشه ای باشه
گلابدون بلور ما گلاب نورو می پاشه

وقتی یاد هم هستیم،خدا تو قصه ها گم نیست
دلامون چشمه مهر حریص خاک و گندم نیست
ببین میخنده نیلوفر،روی بام و در و ایوون
قشنگ رقص پروانه توی موسیقی بارون

نترسی گل بارونم منو از شب نترسونم
natarsi gole baroonam mano az shab natarsoonam
نگو از تلخی دنیا دلم تنگه بخندونم
nagoo az talkhie donya،delam tange bekhandoonam
نترسی گل بارونم منو از شب نترسونم
نگو از تلخی دنیا دلم تنگه بخندونم

قشنگ رقص پروانه توی موسیقی بارون
ghashang raghse parvane tooye moosighie baroon
قشنگه با تو بیداری،اگه دنیا توی خوابه
چرا چشمات غزال من همیشه مات مهتابه
تو حرفات مثه لالایی غم خواب عروسک نیست
واسه عاشق شدن هیشکی تو دنیای تو کوچک نیست
واسه ما پنجره یعنی تماشای صنوبرها
تو وقت دونه پاشیدن ضیافت از کبوترها

نترسی گل بارونم،منو از شب نترسونم
نگو از تلخی دنیا دلم تنگه بخندونم
نترسی گل بارونم منو از شب نترسونم
نگو از تلخی دنیا،دلم تنگه بخندونم

اگر مانده بودی تو را
تا به عرش خدا میرساندم
اگر مانده بودی تو را
تا دل قصه ها می کشاندم
اگر با تو بودم،به شب های غربت که تنها نبودم
اکر مانده بودی ز تو مینوشتم،تو را میسرودم

مانده بودی اگر نازنینم
زندگی رنگ و بوی دگر داشت
این شب سرد و غمگین غربت
با وجود تو رنگ سحر داشت
با تو این مرغک پر شکسته
مانده بودی اگر بال و پر داشت
با تو بیمی نبودش زطوفان
مانده بودی اگر همسفر داشت

هستیم را به اتش کشیدی
سوختم من ندیدی ندیدی
مرگ دل ارزویت اگر بود
مانده بودی اگر میشنیدی

با تو دریا پر از دیدنی بود
شب ستاره گلی چیدنی بود
خاک تن شسته در موج باران

در کنار تو بوسیدنی بود

بعد تو،خشم دریا و ساحل
بعد تو پای من مانده درگل
مانده بودی اگر موج دریا
تا ابد هم پر از دیدنی بود

با تو و عشق تو زنده بودم
بعد تو من خودم هم نبودم
بهترین شعر هستی رو با تو
مانده بودی اگر می سرودم
مانده بودی اگر می سرودم