نویسنده: Admin

دلم مثلِ یه جعبه ‌‌است جعبه ی پُر جواهر
خونه به رنگ یاقوت امّا خوشه به ظاهر
حیف که زد و شکست اش هرکی به دست اش افتاد ، هرکی به دست اش افتاد
دلم مثلِ یه باغه باغ بهار نارنج
واسه تنای خسته یه جای خلوت و دنج
حیف که تو این زمونه عشقه که رفته از یاد ، عشقه که رفته از یاد

شب تولد عشق دلم رو هدیه دادم
به اون که عاشقم کرد من و داد بر باد
هدیه رو وانکرده پس فرستاد ، پس فرستاد ، پس فرستاد
هدیه رو پس فرستاد

دلم مثلِ یه جعبه ‌‌است جعبه ی پُر جواهر
خونه به رنگ یاقوت امّا خوشه به ظاهر
حیف که زد و شکست اش هرکی به دست اش افتاد ، هرکی به دست اش افتاد
دلم مثلِ یه باغه باغ بهار نارنج
واسه تنای خسته یه جای خلوت و دنج
حیف که تو این زمونه عشقه که رفته از یاد ، عشقه که رفته از یاد

شب تولد عشق دلم رو هدیه دادم
به اون که عاشقم کرد من و داد بر باد
هدیه رو وانکرده پس فرستاد ، پس فرستاد ، پس فرستاد
هدیه رو پس فرستاد

شب تولد عشق دلم رو هدیه دادم
به اون که عاشقم کرد من و داد بر باد
هدیه رو وانکرده پس فرستاد ، پس فرستاد ، پس فرستاد
هدیه رو پس فرستاد
پس فرستاد هدیه رو پس فرستاد پس فرستاد

غریبه نمی‌ دونم تو كی هستی
غریبه تو سكوتمو شكستی
كبوتروار در باغ كوتم
از این شاخه به اون شاخه نشستی
از غصه نترسیدی
برام زدی و رقصیدی
از غصه دلم خون بود
برام خوندی و خندیدی
تو باغ سكوت من
برام هزارتا گل دادی
از غصه رهام كردی
گفتی دیگه آزادی

از دنیا دلم خون بود
كه اون چشم تو پیدا شد
همون دنیای بی ارزش
برام یک دفعه دنیا شد
تو رنگ صدات جونه
پر از دوا ودرمونه
آهنگشو می شناسم
دلم همیشه می خونه

غریبه نمی‌ دونم تو كی هستی
غریبه تو سكوتمو شكستی
كبوتروار در باغ سكوتم
از این شاخه به اون شاخه نشستی
از غصه نترسیدی
برام زدی و رقصیدی
از غصه دلم خون بود
برام خوندی و خندیدی
تو باغ سكوت من
برام هزارتا گل دادی
از غصه رهام كردی
گفتی دیگه آزادی

از دنیا دلم خون بود
كه اون چشم تو پیدا شد
همون دنیای بی ارزش
برام یک دفعه دنیا شد
تو رنگ صدات جونه
پر از دوا ودرمونه
آهنگشو می شناسم
دلم همیشه می خونه

تو ای تنهای معصوم ام چه درد آور سفر کردی
چنان در خود فرو مُردی که من دیدم خود دردی
در آن سوی پُل پیوند تویی با خنجری در مشت
در این سو مانده پا در گِل منم با خنجری در پشت
تو ای با دشمن من دوست ، صداقت را سپر کردی
چه آسان گم شدی در خود چه درد آور سفر کردی

خدا این راه گم کرده که از شیطان تهی تر بود
تو را خواند و توهم رفتی که حرف اش حرفِ آخر بود
خدای تو به سحر خواب به تو بیگانگی آموخت
غم دور از تو پوسیدن مرا در خویشتن می سوخت
تو ساده دل ندانستی خدای تو دروغین بود
تنی خاکی و درمانده خدای تو فقط این بود
تو ای با دشمن من دوست ، صداقت را سپر کردی
چه آسان گم شدی در خود چه درد آور سفر کردی

چنین زخمی که من خوردم نه از بیگانه از خویش است
هراسم نیست از مُردن ولی مرگ تو در پیش است
شب رفتن تو را دیدم ولی انگار در کابوس
فقط تصویری از تو بود تو را نشناختم افسوس
کسی هرگز به فکر ما نبود و نیست ای هم درد
برای مرگ این قصه کسی گریه نخواهد کرد ، کسی گریه نخواهد کرد

وقتی که من عاشق می شم دنیا برام رنگ دیگه است
صبح خروس خونش برام انگار یه آهنگ دیگه است
وقتی که من عاشق می شم ترانه هام عاشقترن
گل واژه های شعر من رنگ گلها رو می برن
عشق واسه من یه معجزه است تو لحظه های بی امید
تو صبح سردم مثلِ طلوع خورشید
فصل شکوفایی شعر تو باغ احساسِ منه ناجی قلبم عشقه بدون تردید
وقتی که من عاشق می شم دنیا برام رنگ دیگه است
صبح خروس خونش برام انگار یه آهنگ دیگه است
وقتی که من عاشق می شم ترانه هام عاشقترن
گل واژه های شعر من رنگ گلها رو می برن

وقتی که من عاشق می شم عاشقتر از من دیگه نیست
تو جون سپردن واسه عشق هیشکی سر از من دیگه نیست
دار و ندارم و می خوام به پای عشقم ببازم
می خوام که یک تنه برم به لشکر غم بتازم
وقتی که من عاشق می شم فصل دوباره مونده
فصل رباعی و غزل وقت ترانه خوندنه
وقت تو بیداری شب و به مرز صبح رسوندنه
وقتی که من عاشق می شم دنیا برام رنگ دیگه است

ای تو هم بُغض هنوز از من و ما عاشق تر ای تو از خاصیت عاطفه پیغام آور
همدمه دور به من مثله تن من نزدیک صاحب قصه ی میلاد و هنوز و آخر
رحم کن ، رحم کن دست تو پرپر شدن و میفهمه رحم کن چشم تو ایثارِ من و میفهمه

با چه ترسی بیتو دور از چشم تو می زیستم من حریف جذبه ی چشم تو هرگز نیستم
رحم کن تا شب بیجنبش بیحوصلگی پشت این پنجره ی خالی قابم نکنه
دارم از فکر رسیدن به تو آباد می شم تو بیا که باد ولگرد خرابم نکنه
رحم کن ، رحم کن دست تو پرپر شدن و میفهمه رحم کن چشم تو ایثارِ من و میفهمه

ای مراقب چراغ نفس من در باد نفست به شعر من جرات عُریانی داد
باله پرواز من در به در عاشق باش چون که در من کسی از اوج پریدن افتاد
رحم کن ، رحم کن دست تو پرپر شدن و میفهمه رحم کن چشم تو ایثارِ من و میفهمه

پاییزه چشم تو وقتی بباره
وقتی که ببینم این بارونه
بارونه چشم تو وقتی بباره
وقتی که ببینم این پاییزه
که می باره که مثله اشک چشمات فایده نداره
آسمونی تو می دونی این بارونه

پاییزه چشم تو وقتی بباره
وقتی که ببینم این بارونه
بارونه چشم تو وقتی بباره
وقتی که ببینم این پاییزه
که می باره که مثله اشک چشمات فایده نداره
آسمونی تو می دونی این بارونه

زیر این گنبد نیلی زیر این چرخ کبود
توی یک صحرای دور یه برج پیر و کهنه بود
یه روزی زیر هجوم وحشی بارون و باد
از افق کبوتری تا برج کهنه پَر گشود
برج تنها سرپناه خستگی شد مهربونیش مرهم شکستگی شد
امّا این حادثه ی برج و کبوتر قصه ی فاجعه ی دلبستگی شد
اوّل قصه مون و تو می دونی تو می دونستی
من نمی تونم برم تو می تونی تو می تونستی

باد و بارون که تموم شد اون پرنده پر کشید
التماس و اشتیاق و ته چشمِ برج ندید
عمر بارون عمر خوشبختی برج کهنه بود
بعد از اون حتی تو خوابم اون پرنده رو ندید
ای پرنده من ای مسافر من من همون پوسیده ی تنها نشینم
هجرت تو هر چی بود معراج تو بود امّا من اسیر مرداب زمینم
راز پرواز و فقط تو می دونی تو می دونستی
من نمی تونم برم تو می تونی تو می تونستی
آخر قصه مونو تو میدونی تو میدونستی
من نمی تونم برم تو میتونی تو میتونستی

تو سرزمین یخ ها پُر از سکوت غم ناک همیشه باد قطبی همیشه برف و کولاک
رو سردی لبِ من ملاله غم نشسته طوفان وحشی شب کوه یخ و شکسته
کوه یخم من که رو آب شدم شناور داغِ حوادث میکنه آبم سراسر
کوه یخم من که رو آب شدم شناور داغِ حوادث میکنه آبم سراسر

نه جنگل سبز نه باغ گلها نه کوه سنگی نه دشت و صحرا
همیشه اینجا کولاک و باده نه کلبه پیداست نه خطه جاده
بهار و اینجا کسی ندیده زمین قطبی همه اش سپیده
بهار و اینجا کسی ندیده زمین قطبی همه اش سپیده

نه جنگل سبز نه باغ گلها نه کوه سنگی نه دشت و صحرا
همیشه اینجا کولاک و باده نه کلبه پیداست نه خطه جاده
بهار و اینجا کسی ندیده زمین قطبی همه اش سپیده
بهار و اینجا کسی ندیده زمین قطبی همه اش سپیده

شب به اون چشمات خواب نرسه
به تو می‌خوام مهتاب نرسه
بریم اونجا، اونجا که دیگه
به تو دست آفتاب نرسه

عاشقت بودن عشق منه
اینو قلبم فریاد می‌زنه
گریه‌ی مستی داره صدام
این صدای عاشق شدنه

قصه‌ی عشقت باز تو صدامه
یه شب مستی باز سر رامه
یه نفس بیشتر فاصلمون نیست
چه تب و تابی باز تو شبامه

تو که مهتابی تو شب من
تو که آوازی رو لب من
اومدی موندی شکل دعا
توی هر یارب یارب من

شب به اون چشمات خواب نرسه
به تو می‌خوام مهتاب نرسه
بریم اونجا، اونجا که دیگه
به تو دست آفتاب نرسه

شب به اون چشمات خواب نرسه
به تو می‌خوام مهتاب نرسه
بریم اونجا، اونجا که دیگه
به تو دست آفتاب نرسه

قصه‌ی عشقت باز تو صدامه
یه شب مستی باز سر رامه
یه نفس بیشتر فاصلمون نیست
چه تب و تابی باز تو شبامه

تو که مهتابی تو شب من
تو که آوازی رو لب من
اومدی موندی شکل دعا
توی هر یارب یارب من

شب به اون چشمات خواب نرسه
به تو می‌خوام مهتاب نرسه
بریم اونجا، اونجا که دیگه
به تو دست آفتاب نرسه

شب به اون چشمات خواب نرسه
به تو می‌خوام مهتاب نرسه
بریم اونجا، اونجا که دیگه
به تو دست آفتاب نرسه