نویسنده: Admin

ای پرنده مهاجر
سفرت سلامت اما
به کجامیری عزیزم قفسه تموم دنیا
روی شاخه های دوری چه خوشی داره صبوری
وقتی خورشیدی نباشه تا همیشه سوت و کوری
میگذره روزای عمرت توی جاده های خلوت
تا بخوای بر گردی خونه گم میشی تو باغ غربت
واسه ما فرقی نداره هر جا باشیم شب نشینیم
دلخوشیم به این که شاید سحرو یه روز ببینیم
آخرش یه روزی هجرت در خونتو میکوبه
تازه اون لحظه میفهمی همه آسمون غروبه

آخرش یه روزی هجرت در خونتو میکوبه
تازه اون لحظه میفهمی همه آسمون غروبه
میگذره روزای عمرت توی جاده های خلوت
تا بخوای بر گردی خونه گم میشی تو باغ غربت
واسه ما فرقی نداره هر جا باشیم شب نشینیم
دلخوشیم به این که شاید سحرو یه روز ببینیم
آخرش یه روزی هجرت در خونتو میکوبه
تازه اون لحظه میفهمی همه آسمون غروبه
آخرش یه روزی هجرت در خونتو میکوبه
تازه اون لحظه میفهمی همه آسمون غروبه

‫برقرار باشی و سبز گل من تازه بمون نفسم پیشکش تو جای من زنده بمون

باغ دل بی تو خزون موندنی باش مهربون تو که از خود منی منو از خودت بدون

غزل و قافیه بی تو همه رنگ انتظاره این همه شعر و ترانه همه بی عطر و بهاره

موندنی باشی همیشه لب پاییزو نبوسی نشه پرپر شی عزیزم مهربون گلم نپوسی

برقرار باشی و سبز گل من تازه بمون نفسم پیشکش تو جای من زنده بمون

باغ دل بی تو خزون موندنی باش مهربون تو که از خود منی منو از خودت بدون

غزل و قافیه بی تو همه رنگ انتظاره این همه شعر و ترانه همه بی عطر و بهاره

موندنی باشی همیشه لب پاییزو نبوسی نشه پرپر شی عزیزم مهربون گلم نپوسی

موندنی باشی همیشه لب پاییزو نبوسی نشه پرپر شی عزیزم مهربون گلم نپوسی

خط میکشم رو دیوار همیشه روزی یکبار
تو هم شبیه من باش حسابتو نگه دار
ببین که چند تا قرنه تن به اسیری دادی
دنیات شده شبیه سلول انفرادی
تا چشم به هم میذاری میبینی عمر تموم شد
بین چهار تا دیوار وجود تو حروم شد
چوب خط این اسیری دیواراتو پوشونده
همین روزها می بینی که فرصتی نمونده

بیرون بیا خودت باش تو آدمی نه برده
همیشه باخته هر کس شکایتی نکرده
عاشق زندگی باش زندگی شغل و پول نیست
تو امتحان بودن برده بودن قبول نیست
خط می کشم رو دیوار همیشه روزی یکبار
تو هم شبیه من باش حسابتو نگه دار
ببینکه چند تا قرنه تن به اسیری دادی
دنیات شده شبیه سلول انفرادی

بیرون بیا خودت باش تو آدمی نه برده
همیشه باخته هر کس شکایتی نکرده
عاشق زندگی باش زندگی شغل و پول نیست
تو امتحان بودن برده بودن قبول نیست
خط می کشم رو دیوار همیشه روزی یکبار
تو هم شبیه من باش حسابتو نگه دار
خط می کشم رو دیوار …

خیلی وقته دیگه بارون نزده

رنگ عشق به این خیابون نزده

خیلی وقته ابری پر پر نشده

دل آسمون سبک تر نشده

مه سرد رو تن پنجره ها

مثه بغض توی سینه منه

ابر چشمام پر اشک ای خدا

وقتشه دوباره بارون بزنه

خیلی وقته که دلم برای تو تنگ شده

قلبم از دوری تو بدجوری دلتنگ شده

بعد تو هیچ چیزی دوست داشتنی نیست

کوه غصه از دلم رفتنی نیست

حرف عشق تورو من با کی بگم

همه حرفا که آخه گفتنی نیست

خیلی وقته که دلم برای تو تنگ شده

قلبم از دوری تو بدجوری دلتنگ شده

توی خونمون به ما میگن فراری

توی غربت دم به دم انگشت نگاری
دیگه حتی صاحب اون خونه نیستیم

بیرون خونه میگن ما تروریستیم
وقتی خونه شده بود مثل جهنم

ما با ویزای بهشت بریدیم از هم
حالا تو برزخ بدبینی اسیریم

نمیتونیم ریشمونو پس بگیریم
نمیتونیم ریشمونو پس بگیریم

چاره ای نمونده جز رفتن و رفتن

انگار اینو رو پیشونیمون نوشتن
که سفر تقدیر ماست واسه همیشه

ما همینیم جنگل بدون ریشه
ما همینیم جنگل بدون ریشه

توی خونمون به ما میگن فراری
توی غربت دم به دم انگشت نگاری

دیگه حتی صاحب اون خونه نیستیم
بیرون خونه میگن ما تروریستیم

چاره ای نمونده جز رفتن و رفتن
انگار اینو رو پیشونیمون نوشتن

که سفر تقدیر ماست واسه همیشه
ما همینیم جنگل بدون ریشه
ما همینیم جنگل بدون ریشه …

برای دیدن تو بیقرارم تا بیام از سفر
بیام و حلقه بر در بزنم که اومدم بی خبر
بیا تا سر بذارم روی سینه‌ت تا که باور کنی
نفس گیره برام بی تو دیگه زندگی بی ثمر
الهی من فدات فدای اون چشات
میخوام اینو بدونی که میمیرم برات
حالا یارم بیا دلدارم بیا
بیا دل به تو دادم تو رو دارم بیا

بیا تا عطر موهات باز دوباره به تنم جون بده
بیا تا گرمی بوسه تو به رگم خون بده
بکش دست محبت بر سر من خستگیمو بگیر
بذار عمری بمونم توی دست مهربونت اسیر
الهی من فدات فدای اون چشات
میخوام اینو بدونی که میمیرم برات
حالا یارم بیا دلدارم بیا
بیا دل به تو دادم تو رو دارم بیا

سرت رو تکیه گاهم کن محبت را فراهم کن
تو اون چشمون عاشق را بیا فانوس راهم کن
کنار تو اگه باشم عقاب قله ی قافم
تو شیرینم بخواه از من که قلب کوهو بشکافم
الهی من فدات فدای اون چشات
میخوام اینو بدونی که میمرم برات
حالا یارم بیا دلدارم بیا
بیا دل به تو دادم تو رو دارم بیا

برای دیدن تو بیقرارم تا بیام از سفر
بیام و حلقه بر در بزنم که اومدم بی خبر
بیا تا سر بذارم روی سینه‌ت تا که باور کنی
نفس گیره برام بی تو دیگه زندگی بی ثمر
الهی من فدات فدای اون چشات
میخوام اینو بدونی که میمیرم برات
حالا یارم بیا دلدارم بیا
بیا دل به تو دادم تو رو دارم بیا

بیا تا عطر موهات باز دوباره به تنم جون بده
بیا تا گرمی بوسه تو به رگم خون بده
بکش دست محبت بر سر من خستگیمو بگیر
بذار عمری بمونم توی دست مهربونت اسیر
الهی من فدات فدای اون چشات
میخوام اینو بدونی که میمیرم برات
حالا یارم بیا دلدارم بیا
بیا دل به تو دادم تو رو دارم بیا

ما ز فردا نگرانيم که فردا چه کنيم
زير اين بار گرانیم که جان را چه کنيم
تو ز من ثانيه هايی که نه از آن من است ميخواهی
آتشی را که نه در جان من است میخواهی
روزگار روز مرا پيش فروشی کرده
دل بيدار مرا پير خموشی کرده
هيچ در دست ندارم که به تو عرضه کنم
چه کنم نيست هوايی که دلی تازه کنم
دانلود آهنگ فردا با صدای معین

قصد من نيت آزار نبود ، جنس من درخور بازار نبود
جنسم از خاک و دلم خاکی تر ، روح من از خود من شاکی تر
جنسم از رنگ طلا بود و نه از جنس طلا
دل گرفتار بلا بود و سزاوار بلا
دل گرفتار بلا بود و سزاوار بلا …
ما ز فردا نگرانيم که فردا چه کنيم
زير اين بار گرانیم که جان را چه کنيم
تو ز من ثانيه هايی که نه از آن من است ميخواهی
آتشی را که نه در جان من است میخواهی
روزگار روز مرا پيش فروشی کرده
دل بيدار مرا پير خموشی کرده
هيچ در دست ندارم که به تو عرضه کنم
چه کنم نيست هوايی که دلی تازه کنم

شهر رو چراغون می کنم، آینه بندون می کنم
تاج روی زلفت رو، ستاره بارون می کنم
عطر و گلابدون میارم، آینه و شمعدون میارم
با حلقه های گل یاس، تو رو به خونم میارم

بس که نازک تنت، چو حریره بدنت
مثل ژاله سحر، رو برگ گل می شونمت
بیا که آشیونه رو، دیوار و سقف خونه رو
برات گلستون بکنم، دنیای عاشقونه رو

شهر رو چراغون می کنم، آینه بندون می کنم
تاج روی زلفت رو، ستاره بارون می کنم
عطر و گلابدون میارم، آینه و شمعدون میارم
با حلقه های گل یاس، تو رو به خونم میارم

من اگر عاشق نباشم از خودم سيرم
من اگر عاشق نباشم زود ميميرم
من اگر عاشق نباشم از خودم سيرم ، زود ميميرم …
سينه سردش پيشه ماست ، لبريز دردش پيشه ماست
همسفر آتش کجاست؟ همسفر آتش کجاست؟

سفره ی دل خالی و بی روزی است
سينه ام محتاج آتش سوزی است
سينه ام محتاج آتش سوزی است …
نازنين تو همرهی با رازداران ميکنی
آتشی را زير خاکستر تو پنهان ميکنی
من که خود در معبد دلدادگان آيينه ام
تل خاکستر نميخواهم درون سينه ام
تل خاکستر نميخواهم درون سينه ام …
من اگر عاشق نباشم از خودم سيرم
من اگر عاشق نباشم زود ميميرم

سفره ی دل خالی و بی روزی است
سينه ام محتاج آتش سوزی است
سينه ام محتاج آتش سوزی است …
سينه سردش پيشه ماست ، لبريز دردش پيشه ماست
همسفر آتش کجاست؟ همسفر آتش کجاست؟