نویسنده: Admin2

دله من تو دو همزبونن دو هم زبانی که غم هم میدونن
کتاب عشق از بر می خونند اه گاهی وقتا ادمها چه مهربونند
خورشید از عاشق کی میگه دور شب من با بودن تو یک پارچه نور
عشق تو مث تنگ بلوره تو نباشی شبای من چه سوت کوره
اره وای وای وای وای وای اره وای وای وای وای وای
تو که از غم رو گردونی چرا با من نمی خونی
آره وای وای وای وای وای اره وای وای وای وای وای

حیف که در ما وفا بمیره میونه دل جغد غم آشیان بگیره
حیفه غم از من تو رو بگیره یک دنیا عشق و عاشقی فناپزیره
خورشید از عاشق کی میگه دور شبه من با بودنه تو یه پارچه نور
عشق تو مث تنگ بلوره تو نباشی شبای من چه سوت و کوره
اره وای وای وای وای وای اره وای وای وای وای وای
تو که از غم رو گردونی چرا با من نمی خونی
آره وای وای وای وای وای اره وای وای وای وای وای

دله من تو دو همزبونن دو هم زبانی که غم همو میدونن
کتاب عشق از بر می خونن اه گاهی وقتا ادمها چه مهربونن
خورشید از عاشق کی میگه دوره شب من با بودن تو یک پارچه نور
عشق تو مث تنگ بلوره تو نباشی شبهای من چه سوت کوره
اره وای وای وای وای وای اره وای وای وای وای وای
تو که از غم رو گردونی چرا با من نمی خونی
آره وای وای وای وای وای اره وای وای وای وای وای

حیف که در ما وفا بمیره میون دل جغده غم آشیون بگیره
حیفه غم از من تو رو بگیره یک دنیا عشق و عاشقی فنا پذیره
خورشید از عاشق کی میگه دور شبه من با بودنه تو یه پارچه نوره
عشق تو مث تنگ بلوره تو نباشی شبای من چه سوت و کوره
اره وای وای وای وای وای اره وای وای وای وای وای
تو که از غم رو گردونی چرا با من نمی خونی
آره وای وای وای وای وای اره وای وای وای وای وای
آره وای وای وای وای وای اره وای وای وای وای وای

تو یه همزبونی یک مهربونی
برای قلب تنهام عاشقونه میخونی
تو فصل بهاری
خزون نداری
تو شورزه زار قلبم
ارزو رو میکاری
حالا بخون تا بدونم
هم صدا هستیم
اگه با هم نیاشیم از خود جدا هستیم
تو تو یه فرشته خدا
تو حامی و تو سایه من

اون که با دستاش، منو می کاشت پدرم بود

ریشمو تو خاک اگه می ذاشت پدرم بود

پدر جونه، پدر روحه، پدر دینه و ایمونه

پدر خسته، پدر بیزار،از این دنیای دیوونه

نمی دونستم از عاقبت این دنیا روزی که من از روزگار تو رفتم

قطره قطره خنده رو لبات رنگ پاک خودشو به آینه باخت

اما هر نفس تو هر نگات توی هر لحظه برام آشونه ساخت

چه بی صدا دست پاک تو اومد و رفت از کنار من

زندگی گذشت گفتم که تو هم هوس بودی برای من

رفتم رفتم که از یادم بری دیدم نمیشه

رفتم رفتم که از یادم بری دیدم نمیشه

توی قلبت همه رازهاتو به من گفتی و تو خواب ناز نشنیدم

رنگ عشقت پاک و بوسیدنی بود اما من کور بودم و خندیدم

حالا دیگه من و صدام پژمرده شدیم بی آشیون

عید که میشه پرستوها نمیان به خونمون

رفتم رفتم که از یادم بری دیدم نمیشه

رفتم رفتم که از یادم بری دیدم نمیشه

حالا دیگه من و صدام پژمرده شدیم بی آشیون

عید که میشه پرستوها نمیان به خونمون

رفتم رفتم که از یادم بری دیدم نمیشه

رفتم رفتم که از یادم بری دیدم نمیشه

تو خنده ی دوری در یاد تو قاصدکی دور از باد
من زخمی قبل از مردن من ساکت قبل از فریاد
داد از دل من داد ای داد …
عکسی که پر از رویا بود در خاطره ای تار افتاد
عکسی که در آن خندیدم از سینه ی دیوار افتاد
داد از دل من داد ای داد
آمده ام تو به داد دلم برسی
تو سکوت مرا بشنو که صدای غمم نرسد به کسی
آمده ام تو به داد دلم برسی
چو پرنده ی زخمی بی پر و بال رها شده از قفسی
باید که شبی برسی به قرارم ایمان منی به خدا نسپارم
میترسم از اینکه زمان نگذارد چون دسته گلی برسی به مزارم
باید که شبی برسی به قرارم ایمان منی به خدا نسپارم
میترسم از اینکه زمان نگذارد چون دسته گلی برسی به مزارم
آمده ام تو به داد دلم برسی
تو سکوت مرا بشنو که صدای غمم نرسد به کسی
آمده ام تو به داد دلم برسی
چو پرنده ی زخمی بی پر و بال رها شده از قفسی

از کوچ چه داری به غیر از داغ سفر از عشق چه دارم به غیر از خون جگر
آغوشم تا همیشه خالی است تا عطر تو در این حوالی است
فریاد زدمت همه شهر نامت شد لرزید از نام تو تاریکی آنجا باور کردم نزدیکی
برگرد به تنم که منم آغوشت ای داد از کابوس تنهایی هر لحظه یاد من می آیی
به تنم بازا وطنم که دل از حسرت بکنم …
فریاد زدمت همه شهر نامت شد لرزید از نام تو تاریکی آنجا باور کردم نزدیکی
برگرد به تنم که منم آغوشت ای داد از کابوس تنهایی هر لحظه یاد من می آیی
به تنم بازا وطنم که دل از حسرت بکنم …
به تنم بازا وطنم که دل از حسرت بکنم …

خیال آمدنت دیشبم به سر میزد
نیامدی که ببینی دلم چه پر میزد
به خواب رفتم و نیلوفری بر آب شکفت
خیال روی تو نقشی به چشم تر میزد
کجایی ای که دلم بی تو در تب و تاب است
چه بس خیال پریشان به چشم بی خواب است
ز پا فتادم و در سر هوای روی تو دارم
مرا بکشتی و من دست بر دعای تو میرم
هنوز عشق تو امیدبخش جان من است
خوشا غمی که از او شادی جهان من است
تمام شب به خیال تو رفت و میدیدم
که پشت پرده ی اشکم سپیده سر میزد

زندگی بی تو برام حروم
به پات نشستم عمرم تمومه
یه عمریه که به پات نشستم
با قهر و نازت من و سوزوندی
آخر من و به دست غم سپردی
قلبمو با دست خود شکستم
دوست دارم دوست دارم
دوست دارم دوست دارم
عاشقم کردی قلبم شکستی
رفتی از پیشم عهد و شکستی
با ما زمونه نامهربونه
دلم از دست تو دریای خونه
مثل یک قایقی رو آب میمونه
ای خدا ز عشقش دل شد دیوونه
زندگی بی تو برام حرومه
به پات نشستم عمرم تمومه
یه عمریه که به پات نشستم
با قهر و نازت منو سوزوندی
آخر منو به دست غم سپردی
حیف از اون عمری که پای تو نشستم

هرکی ندونه من که میدونم که
ته این عشق دیگه با خداست
بگو فقط قلب من کجاست
هرکی ندونه من که میدونم که
که چشمات واسه من بی قراره
این رویا با من ادامه داره
تا بارون میباره
با من باش که بی تو نفسی نیست
تو دنیات شبیه من کسی نیست
با من باش با من باش با من باش
مشکلی با اینکه داری منو میکشی ندارم
من که به جز بودن تو دلخوشی ندارم
من که به جز بودن تو دلخوشی ندارم
وای دلهره دارم اسمتو ببره یکی دیگه
شک ندارم که عاشقی چشمات دروغ نمیگه
شک ندارم که عاشقم قلبم دروغ نمیگه
چه آرومی وقتی با منی

از احساسم دل نمیکنی
هرکی ندونه من که میدونم که
یه وقتایی که دلخوری ازم
نگو که دل میبری ازم
هرکی ندونه من که میدونم که
که چشمات واسه من بی قراره
این رویا با من ادامه داره
تا بارون میباره
با من باش که بی تو نفسی نیست
تو دنیات شبیه من کسی نیست
با من باش با من باش با من باش
مشکلی با اینکه داری منو میکشی ندارم
من که به جز بودن تو دلخوشی ندارم
من که به جز بودن تو دلخوشی ندارم
مشکلی با اینکه داری منو میکشی ندارم
من که به جز بودن تو دلخوشی ندارم
من که به جز بودن تو دلخوشی ندارم
وای دلهره دارم اسمتو ببره یکی دیگه
شک ندارم که عاشقی چشمات دروغ نمیگه
شک ندارم که عاشقم قلبم دروغ نمیگه

یادت هست و یادت هست

تو روزای زمستون رفتیم ما میموندیم تو خلوت خیابون

یادت بیاد که اون شب موهات تو دست من بود

تو سینه ما دوتا چه آتیشی به پا بود

تو نم نم های بارون با شرشر های ناودون

تو زیر لب میگفتی لعنت به این زمستون

یادت هست و یادت هست

تو روزای زمستون رفتیم ما میموندیم تو خلوت خیابون

یادت بیاد که اون شب موهات تو دست من بود

تو سینه ما دوتا چه آتیشی به پا بود

تو نم نم های بارون با شرشر های ناودون

تو زیر لب میگفتی لعنت به این زمستون