نویسنده: Admin2

خوابم یا بیدارم تو با منی با من
همراه و همسایه نزدیک تر از پیرهن
باور کنم یا نه هرم نفسهاتو
ایثار تن سوزه نجیب دستاتو
خوابم یا بیدارم لمس تنت خواب نیست
این روشنی از توست بگو از آفتاب نیست
بگو که بیدارم بگو که رویا نیست
بگو که بعد از این جدایی با ما نیست
اگه این فقط یه خوابه تا ابد بذار بخوابم
بذار آفتاب شم و تو خواب از تو چشم تو بتابم
بذار اون پرنده باشم که با تن زخمی اسیره
عاشق مرگه که شاید توی دست تو بمیره
خوابم یا بیدارم ای اومده از خواب
آغوشتو وا کن قلب منو دریاب
برای خواب من ای بهترین تعبیر
با من مدارا کن ای عشق دامنگیر
من بی تو اندوه سرد زمستونم
پرنده ای زخمی اسیر بارونم
ای مثل من عاشق همتای من محجوب
بمون ، بمون با من ای بهترین ای خوب

تو از كدوم قصه‌ای
كه خواستنت عادته
نبودنت فاجعه
بودنت امنیته

تو از كدوم سرزمین
تو از كدوم هوایی
كه از قبیلهء من
یه آسمون، جدایی

اهل هر جا كه باشی
قاصد شكفتنی
توی بهت و دغدغه
ناجی قلب منی!

پاكی آبی یا ابر
نه خدایا، شبنمی!
قد آغوش منی
نه زیادی، نه كمی

منو با خودت ببر
ای تو تكیه‌گاه من
خوبه مثل تن تو
با تو همسفر شدن

چه خوبه سقفمون
یکی باشه باهم
بمونم منتظر
تا برگردی خونه‌ام
تو زندون هم
با تو، من آزادم!

همون گهواره ای که خاطرم نیست همون امنیت حقیقی و راست
همون جایی که شاهزاده ی قصه همیشه دختر فقیر رو میخواست
همون شهری که قدر خود من بود از این دنیا ولی خیلی بزرگ تر
نه ترس سایه بود نه وحشت باد نه من گم میشدم نه یک کبوتر
دلم تنگ برای گریه کردن کجاست مادر کجاست گهواره من

نگو بزرگ شدم نگو که تلخ نگو گریه دیگه به من نمیاد
بیا من ببر نوازشم کن دلم آغوش بی دغدغه میخواد
توو این بستر پاییزی مدفون که هرچی نفس سبز بریده
نمیدونه کسی چه سخت موندن مثل برگ روی شاخه تکیده
دلم تنگ برای گریه کردن کجاست مادر کجاست گهواره ی من
ببین شکوفه دلبستگی هام چقدر آسان تو ذهن باد میمیره
کجاست آن دست نورانی و معجز بگو بیاد و دستم و بگیره
کجاست مریم ناجی مریم پاک چرا به یاد این شکسته تن نیست
تو رگبار هراس و بی پناهی چرا دامن سبزش چتر من نیست
دلم تنگ برای گریه کردن کجاست مادر کجاست گهواره ی من

برای خواب معصومانهء عشق
كمك كن بستری از گل بسازیم
برای كوچ شب هنگام وحشت
كمك كن با تن هم پل بسازیم
كمك كن سایه بونی از ترانه
برای خواب ابریشم بسازیم
كمك كن با كلام عاشقانه
برای زخم شب مرهم بسازیم

بذار قسمت كنیم تنهاییمونو
میون سفرهء شب تو با من
بذار بین من و تو ، دستای ما
پلی باشه واسه از خود گذشتن

بذار قسمت كنیم تنهاییمونو
میون سفرهء شب تو با من
بذار بین من و تو ، دستای ما
پلی باشه واسه از خود گذشتن

تورو میشناسم ای شبگرد عاشق
تو با اسم شب من آشنایی
از اندوه و تو و چشم تو پیداست
كه از ایل و تبار عاشقایی
تورو میشناسم ای سر در گریبون
غریبگی نكن با هق هق من
تن شكستتو بسپار به دست
نوازشهای دست عاشق من

بذار قسمت كنیم تنهاییمونو
میون سفرهء شب تو با من
بذار بین من و تو دستای ما
پلی باشه واسه از خود گذشتن

بذار قسمت كنیم تنهاییمونو
میون سفرهء شب تو با من
بذار بین من و تو ، دستای ما
پلی باشه واسه از خود گذشتن

به دنبال كدوم حرف و كلامی
سكوتت گفتنه تمام حرفاست
تورو از طپش قلبت شناختم
تو قلبت قلب عاشقهای دنیاست
تو با تن پوشی از گلبرگ و بوسه
منو به جشن نور و آینه بردی
چرا از سایه های شب بترسم
تو خورشید و به دست من سپردی

بذار قسمت كنیم تنهاییمونو
میون سفرهء شب تو با من
بذار بین من و تو ، دستای ما
پلی باشه واسه از خود گذشتن

2 چشمون سیاهت کافرم کرد لب پر خنده ات از دل درم کرد
شنیدم بی منت خوابت نبرده فدای چشم بی خوابت بگردم
سبزه کشمیره ما زلفای تو زنجیره ما عاشق به دلبرش میگفت ای جانه شیرینه ما
یا مرا ببر به خونه تون یا بیا به خونه ی ما یا مرا ببر بخونتون یا بیا به خونه ما

گل روی تو زیبا و قشنگ لبان تشنت چون غنچه تنگه
ولی با اینهمه زیباییو لت دلی در سینه ات داری که سنگ
سبزی کشمیر ما زلفهای تو زنجیره ما عاشق شدم بروی ماه این نیست تقصیره ما
یا مرا ببر به شهرتون یا بیا به کشمیر ما یا مرا ببر به شهرتون یا بیا به کشمیره ما

دلی داریم و دلداری نداریم غمی داریم و غم خواری نداریم
به تنهایی چنان دل آشنا شد که دیگر با کسی کاری نداریم
سبزه کشمیر ما زلفهای تو زنجیر ما عاشق به معشوقش میگفت ای جان شیرینه ما
یا مرا ببر به خونتون یا بیا به خونه ی ما یا مرا ببر به خونتون یا بیا به خونه ما

وقتی عاشق میشی دنیا به خدا رنگه دیگه ست
واسه عاشق همه ی دنیا فقط عشقه و بس
آدم میون جمع اما حال دیگه داره
می خواد آروم بگیره اما دل نمی زاره

دل عاشق غم رسوایی نداره
عاشقی زاریو رسوایی میاره
وقتی عاشق تو دلش غم می شینه
غصه و حصرت و ماتم می شینه
دیگه دنیا هم واسه درمونش کمه
عاشقی اولو اخرش غمه

غم عاشق یصفای دیگه داره
عاشقی حالو هوای دیگه داره

بیا که بریم به مزار ملا ممد جان سیل گل لاله زار واوا دلبر جان
برو بایار بگو یار توم من گل نرگس خریدار توام من
برو به یار بگو چشم تو روشن همان یاره وفادار توام من

بیاکه بریم به مزار ملا ممد جان سیل گل لاله زار وا وا دلبر جان
بیا ای یار که مجنون تو هستم خراب لعل میگون توهستم
نمی بوسم لب پیمانه می خرابان و جگر خون توهستم
بیا که بریم به مزار ملا ممد جان سیل گل لاله زار واوا دلبر جان

تا نگفتی با من از عشق قصه دل دادگی من شدم پابند عشقت تو صفای سادگی
اولین عشقم تو بودی ای کلام آخرین دست من باید بگیری تو در این افتادگی
بیاکه بریم به مزار ملا ممد جان سیر گل لاله زار وا وا دل بر جان