برچسب: شادمهر عقیلی

میون آتیش بازی چشمای تو قدم زدم
شاید که باورت بشه معنی عشقو بلدم
نگاه تب دارمو توو چشمای تو جا میذارم
به خاطر دیدن تو پنجره رو وا میذارم
یه معنی تازه میدی به شعر دل سپردگی
با تو چه سبز و روشنم بی تو محاله زندگی
یه معنی تازه میدی به شعر دل سپردگی
با تو چه سبز و روشنم بی تو محاله زندگی
با تو چه سبز و روشنم بی تو محاله زندگی
دانلود آهنگ آتیش بازی شادمهر عقیلی

میون آتیش بازی چشمای تو قدم زدم
شاید که باورت بشه معنی عشق و بلدم
نگاه تب دارمو توو چشمای تو جا میذارم
به خاطر دیدن تو پنجره رو وا میذارم

یه معنی تازه میدی به شعر دل سپردگی
با تو چه سبز و روشنم بی تو محاله زندگی
یه معنی تازه میدی به شعر دل سپردگی
با تو چه سبز و روشنم بی تو محاله زندگی
با تو چه سبز و روشنم بی تو محاله زندگی

میون آتیش بازی چشمای تو قدم زدم
شاید که باورت بشه معنی عشقو بلدم
نگاه تب دارمو توو چشمای تو جا میذارم
به خاطر دیدن تو پنجره رو وا میذارم

از تو حکايت ميکنه
در و ديوار اين خونه
خونه غريب و خلوته
تو رو ميگيره بهونه
خالي تر از يه بيشه ام
بي تو بي خاک و ريشه ام
بي تو مثل هميشه ام
يه ديوونه که ميخونه
خالي تر از يه بيشه ام
بي تو بي خاک و ريشه ام
بي تو مثل هميشه ام
يه ديوونه که ميخونه
چشم انتظارم که بياي
از جاده هاي بي سوار
بيا که زلفاي بهار
بي دست تو پريشونه
اون همه سوگند و قسم
پيچيده تو دالون ما
تموم حرفاي تو رو
بارون و باد يادشونه
خالي تر از يه بيشه ام
بي تو بي خاک و ريشه ام
بي تو مثل هميشه ام
يه ديوونه که ميخونه
خالي تر از يه بيشه ام
بي ت و بي خاکو ريشه ام
بي تو مثل هميشه ام
يه ديوونه که ميخونه
از تو حکايت ميکنه
در و ديوار اين خونه
خونه غريب و خلوته
تو رو ميگيره بهونه
خالي تر از يه بيشه ام
بي تو بي خاک و ريشه ام
بي تو مثل هميشه ام
يه ديوونه که ميخونه
خالي تر از يه بيشه ام
بي تو بي خاک و ريشه ام
بي تو مثل هميشه ام
يه ديوونه که ميخونه
چشم انتظارم که بياي
از جاده هاي بي سوار
بيا که زلفاي بهار
بي دست تو پريشونه
اون همه سوگند و قسم
پيچيده تو دالون ما
تموم حرفاي تو رو
بارون و باد يادشونه
خالي تر از يه بيشه ام
بي تو بي خاک و ريشه ام
بي تو مثل هميشه ام
يه ديوونه که ميخونه
خالي تر از يه بيشه ام
بي تو بي خاک و ريشه ام
بي تو مثل هميشه ام
يه ديوونه که ميخونه
خالي تر از يه بيشه ام
بي تو بي خاک و ريشه ام
بي تو مثل هميشه ام
يه ديوونه که ميخونه

قصه دل کندن من از عبور یه غریبه
سرگذشته روزگار سوت و کور یه غریبه

قصه بودن و رفتن تا ابد همسفرم شد
وقتی که آینه پر شد از حضور یه غریبه

قصه بودن و رفتن تا ابد هسمفرم شد
وقتی که آینه پر شد از حضور یه غریبه

میگذرم از شب و باور می کنم
که تمومه قصه ها پر از غمه
باز دوباره جای زخمه بی کسی
روی قلبم چشم به راهه مرحمه

میگذرم از تو که اون غریبه ای
اون که تنهایی را زیر پا گذاشت
آینه قدیممو شکست ورفت
تا ابد دل منو تنها گذاشت

میگذرم از تو که اون غریبه ای
اون که تنهایی را زیر پا گذاشت
آینه قدیممو شکست ورفت
تا ابد دل منو تنها گذاشت

اگه آفتاب تو چشات خونه کنه
می تونه خورشید و دیوونه کنه
می تونه خورشید و دیوونه کنه

می تونه تو آیینه چشمای تو
گل شب بو موهاشو شونه کنه
گل شب بو موهاشو شونه کنه

می تونه، می تونه، آب بشه تو نگاه تو
دله سنگ هر چی غصه و غمه

لحظه هام ارزونی چشمای تو
از نگات هر چی بگم بازم کمه

من و بارون، تو و آفتاب شب و ابر
توی راه زندگی هم سفریم

نکنه اسیر تنهایی بشیم
آسمونیا رو از یاد ببریم

کاش میشد از تو دلم
حرفامو بیرون بریزم
یه شبم اشکامو من
تو دامن اون بریزم
دلم من به این خوشه
که یاری مثل اون داره
سر حرفش میمونه
این دیوونه تا جون داره
سر حرفش میمونه
این دیوونه تا جون داره

می خوان این دل خوشی رو ازم بگیرن
اگه اون بود نمی ذاشت
می خوان اتیش بزنن به هستی من
اگه اون بود نمی ذاشت
اگه اون بود نمی ذاشت
حال من این جوری باشه
نمی ذاشت حرفیو ترسی
دیگه از دوری باشه
دل من به این خوشه
که یاری مثل اون داره
سر حرفش میمونه
این دیوونه تا جون داره
سر حرفش میمونه
این دیوونه تا جون داره

کاش میشد از تو دلم
حرفامو بیرون بریزم
یه شبم اشکامو من
تو دامن اون بریزم
دلم من به این خوشه
که یاری مثل اون داره
سر حرفش میمونه
این دیوونه تا جون داره
سر حرفش میمونه
این دیوونه تا جون داره

می خوان این دل خوشی رو ازم بگیرن
اگه اون بود نمی ذاشت
می خوان اتیش بزنن به هستی من
اگه اون بود نمی ذاشت
اگه اون بود نمی ذاشت
حال من این جوری باشه
نمی ذاشت حرفیو ترسی
دیگه از دوری باشه
دل من به این خوشه
که یاری مثل اون داره
سر حرفش میمونه
این دیوونه تا جون داره
سر حرفش میمونه
این دیوونه تا جون داره

نوایی نوایی نوایی نوایی همه با وفایند تو گل بی وفایی
غمت درنهان خانه ی دل نشیند بنازی که لیلی به محمل نشیند

به دنبال محمل سبک پرقدم زن مبادا غباری به محمل نشیند
نوایی نوایی نوایی نوایی همه با وفایند تو گل بی وفایی

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی زه بامی که برخاست به مشکل نشیند
بنازم به بزم بنازم به بزم محبت که آن جا گدایی به شاهی مقابل نشیند
نوایی نوایی نوایی نوایی همه با وفایند تو گل بی وفایی

به پایت خلد خار آسان برارم چه سازم به خاری که بر دل نشیند
به دنبال محمل چنان زار گریم که ازگریه ام ناقه درگل نشیند
خوشا کاروانی که شب راه طی کرد دم صبح اول به منزل نشیند

الهی برافتد الهی برافتد نشان جدایی جوانی بگذرد توقدرش ندانی
نوایی نوایی نوایی نوایی همه باوفایند تو گل بی وفایی

وقتی چشت پاییز میشه
باغ دلت گلریز میشه
تصویر غم می‌شینه تو چشم سیاهت
وقتی چشت لبریز میشه
اشک‌های تو آویز میشه
دونه دونه می‌چیکه از چشم سیات

نمیدونی،دل آدم رو چه می‌شکونی
خودت بهتر از هر کی می‌دونی
که بارون پاییز می‌سوزونه دل آدم رو
آی نمیدونی دل آدم رو چه میشکونی
خودت بهتر از هر کی می‌دونی
که بارون پاییز می‌سوزونه دل آدما رو

می‌خوای بری حرفی نداری
اشکات دارن جار می‌کشن
رفتن همیشه پر غم،انگار دارن داد میکشن

آی نمیدونی دل آدم رو چه می‌شکونی
خودت بهتر از هر کی می‌دونی
که بارون پاییز می‌سوزونه دل آدما رو
آی نمیدونی دل آدم رو چه میشکونی
خودت بهتر از هر کی می‌دونی
که بارون پاییز می‌سوزونه دل آدما رو

وقتی چشت پاییز میشه
باغ دلت گلریز میشه
تصویر غم می‌شینه تو چشم سیاهت
وقتی چشت لبریز میشه
اشک‌های تو آویز میشه
دونه دونه می‌چیکه از چشم سیات

نمیدونی دل آدم رو چه می‌شکونی
خودت بهتر از هر کی می‌دونی
که بارون پاییز می‌سوزونه دل آدما رو
آی نمیدونی دل آدم رو چه می‌شکونی
خودت بهتر از هر کی می‌دونی
نمیدونی دل آدم رو چه می‌شکونی

می‌خوای بری حرفی نداری
اشکات دارن جار می‌کشن
رفتن همیشه پر غم،انگار دارن داد میکشن

آی نمیدونی دل آدم رو چه می‌شکونی
خودت بهتر از هر کی می‌دونی
که بارون پاییز می‌سوزونه دل آدما رو
که بارون پاییز می‌سوزونه دل آدما رو