برچسب: معین

از جداشدن نوشتی رو تن زخمی هر برگ

گریه کردم و نوشتم نازینم یا تو یا مرگ

به تو گفتم باورم کن میون این همه دیوار

تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدا نگهدار

بنویس مهلت موندن یه نفس بود

سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم

من که تو بن بست غربت

زخمی از آوار پاییز

فکر چشمای تو بودم

با دلی از گریه لبریز

شب عاشقونه ی من که حروم شد

مهلتی بودن با تو که تموم شد

ندونستم باید از تو می گذشتم

وقتی از غربت چشمات می نوشتم

بنویس مهلت موندن یه نفس بود

سهم من از همه دنیا یه قفس بود

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم

بیا با دیدهٔ خوشبینی به دنیا بنگریم

غصه را رها کنیم ، مژدهٔ شادی آوریم

بیا به قشنگی های زندگی نظر کنیم

روی بال آرزو به شهر عشق سفر کنیم

بیا از هر چی غم فرار کنیم

بیا پاییز دلو بهار کنیم

لحظه های عمر ما زود گذره

با یه چشم به هم زدن میگذره

پس چه خندون ، چه گریون داره میگذره عمرا

خودت رو نرنجون به کامت باشه دنیا

چه خندون ، چه گریون داره میگذره عمرا

خودت رو نرنجون به کامت باشه دنیا

بیامو شکستو باور نکنیم

گلای امیدو پرپر نکنیم

بیا سرنوشت بسازیم واسه هم

نخوریم غصه برای بیش و کم

بیا از هر چی غم فرار کنیم

بیا پاییز دلو بهار کنیم

لحظه های عمر ما زود گذره

با یه چشم به هم زدن میگذره

پس چه خندون ، چه گریون داره میگذره عمرا

خودت رو نرنجون به کامت باشه دنیا

چه خندون ، چه گریون داره میگذره عمرا

خودت رو نرنجون به کامت باشه دنیا

قسم به عشقمون قسم همش برات دلواپسم

قرار نبود اینجوری شه یهو بشی همه کسم

راستی چی شد . چه جوری شد . اینجوری عاشقت شدم

شاید میگم تقصیر توست . تا کم شه از جرم خودم

راستی چی شد . چه جوری شد . اینجوری عاشقت شدم

شاید میگم تقصیر توست . تا کم شه از جرم خودم

به ملاقات آمدم ببین که دل سپرده داری

چگونه عمری از احساس عشق شدی فراری

نگاهم کن دلم را عاشقانه هدیه کردم

تو دریا باش و من جویبار عشق و در تو جاری

من از پروانه بودن ها . من از دیوانه بودن ها

من از بازی یک شعله سوزنده که آتش زده بر دامان پروانه نمی ترسم

من از هیچ بودن ها . از عشق نداشتن ها

از بی کسی و خلوت انسانها می ترسم

با هم عشقو شناختيم

دل به همديگه باختيم

که قصره آرزوهامونو با همديگه ساختيم

من آن باده پرستم که از عشقه تو مستم

اميدو آرزوهامو به چشمونه تو بستم

منو رها کن از من بيگانه از خويشم کن

در هواي عشقت عاشقتر از پيشم کن

بذار بشوقه رويه تو زندگي آغاز کنم

زمزمه هاي عاشقي با دله خود ساز کنم

مرغکه پر شکسته ام دسته نوازشي بکش

که در هواي عشقه تو پراي نو باز کنم

منو رها کن از من بيگانه از خويشم کن

در هواي عشقت عاشقتر از پيشم کن

سرو و سنوبر شرمنده ي تو

گل متحير از خنده ي تو

حرفات شيرينه مثله قندو عسل شعرو غزلها

سرو و سنوبر شرمنده ي تو

گل متحير از خنده ي تو

هنوز عاشقترینم ای تو تنها باور من
به غیر از با تو بودن نیست هوایی در سر من
هنوز عطر تو مونده در فضای خانه من
هنوزم بیقراره این دل دیوونه من
فراموشم نکن فراموشم نکن
تویی تنها دلیل بودن من
به یاد من باش, فراموشم نکن
من تشنه محبت درد آشنای هجرت
دلم به این جدایی هرگز نکرده عادت
ناکامی از تولد همزاد بخت من بود
ندارم از تو شکوه این سرنوشت من بود
فراموشم نکن فراموشم نکن تویی تنها دلیل بودن من
به یاد من باش فراموشم نکن

بی تو حدیث عشقو دیگر باور ندارم
جز با تو بودن آرزویی در سر ندارم
میپیچه عطر خاطره در خلوت شبهای من
تکرار اسمه قشنگت شده عادت لبهای من
فراموشم نکن فراموشم نکن تویی تنها دلیل بودن من
به یاد من باش فراموشم نکن
هنوز عاشقترینم ای تو تنها باوره من
بغیر از با تو بودن نیست هوایی در سر من
هنوز عطر تو مونده در فضای خانه من
هنوزم بیقراره این دل دیوونه من
فراموشم نکن فراموشم نکن تویی تنها دلیل بودن من
به یاد من باش فراموشم نکن
فراموشم نکن فراموشم نکن فراموشم نکن

قلبت هم مثل دو تا چشم سياهته
ظلم عالم توي اون برق نگاته
آخه ظالم زير پاتم يک نگاه کن
تا ببيني چه دلهايي زير پاته
دل من هر جا که تو باشي باهاته
عاشقي ديوونهء چشم سياهته
پا بذار به روي چشمهام تا ببيني
فرشي از عشق و محبت زير پاته

چشمهاي تو چه نجيبه
تو نگاهت چه دلفريبه
اما حرفهاي قشنگت
يک سرابه، يک فريبه

باورم کن، باورم کن
اي تو شکل باور من
اي هميشگي ترينم
اي تو عشق آخرينم
من ميخوام که، عاشقونه
با تو باشم، تا هميشه
سايهء عشق تو باشه
تا قيامت بر سر من

چشمهاي تو چه نجيبه
تو نگاهت چه دلفريبه
اما حرفهاي قشنگت
يک سرابه، يک فريبه

شب های رفتن تو شب های بی ستاره است

ببین که خاطراتم بی تو چه پاره پاره است
با هر نفس تو سينه بغض تو تو گلومه

با هر کي هر جا باشم عکس تو رو به رومه
آخ که چقد تنگه دلم براي اون شب هامون

کاشکي که اون عشق بشينه دوباره تو دل هامون
چي ميشه برگردي بازم به روزهاي گذشته

هواي پاييزي چرا تو عشقه ما نشسته
شباي رفتن تو شباي بي ستاره ست

ببين که خاطراتم بيتو چه پاره پاره ست

سپردي عهدمون رو به دست باد و بارون

من رو زدي به طوفان خودت گرفتي آروم
قهر تو راهمو بسته غم دلم رو شکسته

تو اين صداي خسته ياده تو پينه بسته غم دلمو شکسته
شباي رفتن تو شباي بي ستارست ببين

که خاطراتم بي تو چه پاره پاره است

غروب باز دوباره شب توي انتظاره

ابر تو نگاهم نشسته خيال گريه داره
اسمه تو فريادمه درد تو صدام ترانه است

خنده آيينه تلخو بي تو پر از بهانه است
آخ که چقدر تنگه دلم براي اون شبامون

کاشکي که اون عشق بشينه دوباره تو دلامون
چي ميشه برگردي بازم به روزهاي

گذشته هواي پاييزي چرا تو عشقه ما نشسته
شباي رفتن تو شباي بي ستارست

ببين که خاطراتم بي تو چه پاره پارست

بی تو چه بیتابم من

امید بر بادم من یه دنیا فریادم من

تو رو که میبینم عاشقو دیوونم

تو با اون چشمه سیات خوابه نگات

خونه دلم رو ویرون میکنی

تو با موهای پریشونو رهات

منو سرگشته و حیرون میکنی

باز دلم اسیر عشق تو شد

عمر من همه به پایه تو شد

یاد تو غمه تو خاطر من

تا ابد همیشه خاطره شد

بیا هنوز عشقت توی قلبمه

تو رو که میبینم قلبم میزنه

اینو بدون نیازه من به عشقه تو

تآخره دنیا تو وجودمه

باز دلم اسیر عشق تو شد