برچسب: رضا صادقی

تو خوابم نمیدیدم اینو یه روزی که پاییز بیاد و من نفهمم
که بارون بیاد و بلرزه وجودم که برگای خوشگل برزین نفهمم
تو خوابم نمیدیدم اینو یه روزی تولد برام چیز نابی نباشه
توی شعرهام عشقو دیگه نبینم توی چشم هام دیگه خواب نباشه
چجوری شد اینجوری حال قلبم میگردم توی سینه دنبال قلبم
یه غم تو گلوم مثل یه داغ مونده یه کشور شدم که عذادار مونده
یه دردایی هست که خدا خوب میدونه یه بغضایی هست که نگفته میمونه
شبیه یه خونم که ویرونه میشم من اون سابق اصلا نمیشم
مهم نیست این حال بی رحم نامرد مهم نیست هرچی که روزم اومد
مهم نیست کی خنجر از پشت به ما زد یه چیزی مهمه که حالا بماند

واسه من قهر تو بس برای نابود شدم
انگار زمان وایمیسته وقتی باهات حرف میزنم
تو بگو از خنده هات چیزی قشنگ تر مگه هست
تو که کنارم باشی مگه چشارو میشه بست
مثلا یه روز زیر بارون من و تو و دو نفره هامون
به جون تو نه به جون دوتامون نمیذارم که جدا بشه رامون
نمیذارم کم شه یه تار از موی تو خم نیوفته به ابروی تو
اومدی و همه ی زندگیم شدی میدونی من غیرتی ام روی تو
نمیذارم بیوفته غم تو نگات من میمیرم واسه اون خندیدنات
هیشکی نبود تو برام نفس شدی میدونی نفس میکشم به هوات

آخر قصه ست و تنهام مثل اول غصه تو دلم زده به صدام مثل اول
یادت میاد دلم مثل گذشته ها من موندمو تو و تنهایی و خدا
بارون گرفته و من موندم و یه ساز راسته که غصه ها میشن ترانه ساز
دلم میخواد این دفعه چیزی نگم برم کم طاقتی کنم شاید آروم شم یکم
چقدر دلم پره از این زمونه …
شدم مثل اول یه ذره تنهاتر تو اول راهی من نفس آخر
بذار چیزی ازم یادت بمونه …

یه کاری کن منم مثل خود تو بد بشم نبودن تو رو بلد بشم
یه کاری کن بیفتی از چشم …
یه کاری کن تو آینه روم بشه نگاه کنم با خاطراتمون چیکار کنم
بگو چجور تورو از دلم جدا کنم …