برچسب: عباس قادری

گفتنه یک دوست دارم دیدی چه به روز من آورد

تو رو که مهربون بودی به عالمه دیگه ای برد

لال بشه این زبونم رازه دلم رو گفت به تو

بلا شده به جونه من تا مشکلم رو گفت به تو

تا دیر سلامت میکنم قهر می کنی ناز می کنی

کتاب سوزوندنم و از اول آغاز میکنی

بیخبر از دلم بودی ادا و عشوه ای نبود

نازو کرشمه ای نبود لال بشه این زبون من

بهونه گیر نبودی تو چشمون من از اشکو خون

مانند چشمه ای نبود لال بشه این زبون من

بیخبر از دلم بودی ادا و عشوه ای نبود

نازو کرشمه ای نبود لال بشه این زبون من

بهونه گیر نبودی تو چشمون من از اشکو خون

مانند چشمه ای نبود لال بشه این زبون من

عاشق کشی و اگرنداشتی

از جورو جفا خبر نداشتی

ازخوبی رقیب تو شهر نداشتی

قربونت برم هرروز هفته

عاشق کشیه تو به کی رفته

آه اگه کم فکرناز بودی چه خوب بود

یاره عاشق نواز بودی چه خوب بود

با من که از دلو جون تو رو می خوام

مهربونو به ساز بودی چه خوب بود

اگه دست غروب هرجا با تو نبود

به خدا مثل تو توی دنیا نبود

با من که از دلو جون تو رو می خوام

مهربونو به ساز بودی چه خوب بود

اگه دست غروب هرجا با تو نبود

به خدا مثل تو توی دنیا نبود

بی تو زندگیم تباه دیگه بخت عشق من سیاهه دیگه

هستم بی رخ تو زنده به گور بودن بیتو اشتباه دیگه

تا کی مانم درناکامی دلشادم کن با پیغامی

با این غم ها تا کی تنها از دنیا سیرم بیتو می میرم

از دنیا سیرم آخه بی تو می میرم

پیک عشقم بسوی تو اومده اما برنگشت

ننوشتی حتی برام بین ما هرچی بود گذشت

با این غم ها تا کی تنها از دنیا سیرم بیتو می میرم

از دنیا سیرم آخه بیتو می میرم

پیک عشقم بسوی تو اومده اما برنگشت

ننوشتی حتی برام بین ما هرچی بود گذشت

سه شاخه ی گل رز هدیه برات آوردم

تو رو برای رفتن دست خدا سپردم

یکی برای امروز برای با تو بودن

یکی برای فردا برای با تو موندن

سومی شاخه گل گل امید و عشقه

گلی میون تقدیر تقدیر و سرنوشته

دلواپسم نکنه یه وقت بری و برنگردی

به این دله بی طاقتم ببین چه ها نکردی

تا روزی که بیایی اگر چه دیره دیره

گل امید و عشق و نزاری تا بمیره

خدا کنه بیایی اگر چه دیره دیره

به این دله بی طاقتم ببین چه ها نکردی

تا روزی که بیایی اگر چه دیره دیره

گل امید و عشق و نزاری تا بمیره

خدا کنه بیایی اگر چه دیره دیره

دل من باور نداره که تو برگشتی دوباره

بمونی بازم کنارم بکنی دردم و چاره

بزار توی عمق چشمات ببینم نور محبت

بزار پاک کنم با اشکام از رخت غبار غربت

می تونیم بازم دوباره بسازیم خونه

تو ابرا بگیم از شوق رسیدن بگیم از شادی فردا

نقش لبخندی که مونده روی لبهات

داره از گذشته ها برام نشونی

حالت نجیب چشمای قشنگت

میزنه فریاد که آره تو همونی

این روزا مثه گذشته ها

میره غنچه های گل دوباره وا میشه

اونکه آب و میون ماها گل میکرد

میون دشت و صفا رسوا میشه

مشت بستش پیش رومون وا میشه

مشت بستش پیش رومون باز میشه

اونکه آب و میون ماها گل میکرد

میون دشت و صفا رسوا میشه

مشت بستش پیش رومون وا میشه

مشت بستش پیش رومون باز میشه

تو همونی که همیشه دلم از خدا می خواست
به تو می گم همه حرفام و همیشه رک و راست
تو برام قشنگ تر از هر غزل و ترانه ای
تو رو داشتن واسه من نشونی از لطف خداست
دنیا برام با تو قشنگهبی تو برام زندون تنگه
سرو بلنده قد و بالات چشمات مثه شهره فرنگه
تو برام تو زندگی قشنگ ترین رویایی
پیش تو کم میاره ماه با این زیبایی

فیروزه چه بلایی قشنگی دلربایی

دلم خونه ز دستت نمیدونم کجایی

تو که چشات قشنگه مثل شهره فرنگه

ولی با همه خوبی با دل من دو رنگه

دل تو مثل سنگه دل من به تو بنده

هنوزم تو رو میخوام بیا فیروزه قشنگه

اگه یارم باشی فیروزه به کنارم باشی

فیروزه تو این خزون عمر من نوبهارم باشی فیروزه

با اشک شوق چشمام گل میخک

میکارم میارم سره راهت روی موهات میزارم

من که به دام تو اسیرم راضی نشو ز غم بمیرم

آخه دل نداره طاقت دوری بیا تا من آروم بگیرم

با اشک شوق چشمام گل میخک

میکارم میارم سره راهت روی موهات میزارم

من که به دام تو اسیرم راضی نشو ز غم بمیرم

آخه دل نداره طاقت دوری بیا تا من آروم بگیرم