برچسب: عباس قادری

شب مهتابو دل بیقراره خدا دیگه لطفی برایه ما نداره چرا
نمیدونم که یار بینشونه خدا خبر ازحال زاره من نداره چرا
دیگه دل طاقت دوریشو نداره اثری بردل مبتلا نداره
آخه چرا یارم ازمن قهر کرده رفته نکنه سرش هوایه دیگر کرده رفته

حیف اون عمرو جوونی که بپای تو گذاشتم
عمره من هدر نمی شد اگه من دوست نداشتم
تویه این دو روزه دنیا چه کنم با کوه غم ها
لب من کی میشه خندون تو بگو خدایا
میدونم که حسودی آب و گل آلود می کنه
ماهی عشقمون و میگیره و نابود می کنه
میدونم که حسود ساده گیر آورده تورو
هر چی آرزو داریم یکی یکی دود می کنه میدونم
ازمن هی گفتنو گفتن اما از تو گوش نکردن
باشه تا آخر یروزی برسی به حرفای من

تو خوابو بیداری تورو میبینم کناره تو پهلوی تو میشینم
چشم میدوزم تو چشمای قشنگت حرف می زنم از عشق آتشینم
هرجا برم هرجا بیام تو روبه روی منی ناز بکنی قهر بکنی تو آرزویه منی
آخه هر جا برم هر جا بیام تو روبه روی منی ناز بکنی قهر بکنی تو آرزوی منی

من بتو دل سپرده ام دل ندهم به یار دگر
آمده ام از راه دور به دیدن تو بار دگر
من به تو دل سپرده ام دل ندهم به یار دگر
آمده ام از ره دور به دیدن تو بار دگر
نصیبم ازین جهان نشد بجز بلا بجز بلا
بگو چرا ای خدای من دلم ز غم نشد رها

دل پریشون من شکست چرا شکست
غم تو بر قلب من نشست چرا نشست
آه نشد زمانه به کام من به کام من
بگو چرا مانده بی جواب سلام من
نصیبم از این جهان نشد به جز بلا بجز بلا
بگو چرا ای خدای من دلم ز غم نشد رها
من به تو دل سپرده ام دل ندهم بر یار دگر
آمده ام از ره دور به دیدن تو بار دگر
نصیبم از این جهان نشد به جز بلا به جز بلا
بگو چرا ای خدای من دلم ز غم نشد رها‬

روز به روز بهونه هاتو داری افسون می کنی
هم منو هم خودتو چرا پریشون می کنی
باز دوباره نمیدونم کی به تو حرفی زده
عاقبت خونه عشقمونو ویروون می کنی

اونی که نشسته زیر پای تو
که میگه جون می کنم فدای تو
خواب آشفته دیده برای تو

به پای تو بیشتر از این بشینم
به خدا مرگ دلم رو می بینم
غنچه عشقمو تا گل نشده
چه خوبه با دستای خود بچینم

وسوسه نکن منو که تازه راحت شدم
فارغ از ناله و آه و رنج و مهنت شدم
وسوسه نکن منو که تازه راحت شدم
فارغ از ناله و آه و رنج و مهنت شدم

از تو و این عشق بی سامان گذشتم
از تو و این راه بی پایان گذشتم
ای که همچون جان عزیز بودی برام
از امید و آرزو و جان گذشتم

راه تو راه کج یا اشتباه بوده همیشه
عذر تو عذر بدتر از گناه بوده همیشه

دلم از اون ناز و ادات میلرزه اما به اون نجابتت می ارزه
صبر و قرار نداره این دل من عشوه ی تو طاقت رو برده از تن
قهر تو آتیش به جونم میزنه رفتن تو باعث مرگ من
عشق تو برده دل و دین از برم قیمت جون هم که باشه میخرم
قیمت جون هم که باشه میخرم
آخه نه آخه نه آخه نمیدونی آرزوی من همین
چشم هام توی چشم مست تو بشینه
چشم هام توی چشم مست تو بشینه

با خنده ی تو عشوه ی تو عشق و شناختم با چشمک اول که زدی دل بتو باختم
پس پیشم بمون نازگلکم دل به تو بستم دست ها تو بده به دست من دلبر مستم
دست ها تو بده به دست من دلبر مستم
آخه نه آخه نه آخه نمیدونی آرزوی من همینه
چشم هام توی چشم مستت بشینه
چشم هام توی چشم مستت بشینه
تو اشاره کن فدات کنم هرچه که دارم من فدای اون قد و بالات دار و ندارم
من فدای اون قد و بالات دار و ندارم
دیگه پیشم بمون به من نگو آخه دیگه دیر قسم به اون خدا حرف های تو یادم نمیره
قسم به اون خدا حرف های تو یادم نمیره
آخه نه آخه نه آخه نمیدونی آرزوی من همینه
چشم هام توی چشم مست تو بشینه
چشم هام توی چشم مست تو بشینه بشینه بشینه

منو با جام وفا ، از شراب بوسه ها
مست و بی تابم کن
توی گهواره ی عشق روی بالش دستات
ساعتی خوابم کن
میخوام این دنیا بهشتو ببینم
خوشی های سرنوشتو ببینم
میخوام این دنیا بهشتو ببینم
خوشی های سرنوشتو ببینم
با تو میشه روی یک تیکه حصیر زندگی کرد
کنج ویرونه ای با نون و پنیر زندگی کرد
توی سرما روی برفای زمستونی نشست
دست کشید از همه جا و در کویر زندگی کرد
بی تو از قصر سلیمان می گریزم می گریزم
بی تو از محفل شاهان می گریزم می گریزم
کس و کار شهر و دیار خویش نمی خوام وای نمی خوام
به سوی دشت و بیابان می گریزم می گریزم
بیا تا با خاک پای تو تیمم بکنم
خودمو در عالم خواستن تو گم بکنم
تن به هر کاری بدم دل به دریا بزنم
نه هراس از جون خود نه حرف مردم بزنم
قبله گاه من تویی دیدن روی تورو من از تو خواهش می کنم
بیا که از این به بعد تورو من خدای دومم ستایش می کنم
تورو ستایش می کنم
تویی آن گیاه خشکیده و زرد
که به تو کسی نگاهی نمی کرد
مگه نیستی ؟ اگه نیستی بگو نه
همونی که دستای من تنتو
رها کرد از دام تنهایی و درد
مگه نیستی اگه نیستی بگو نه
مُرده بودی زنده شدی دوباره
بشکنه دستی که نمک نداره
مُرده بودی زنده شدی دوباره
بشکنه دستی که نمک نداره

دوست دارم عاشقتم

نه نه نگو نمیشه عزیزم

عاشق اون لوندیات

نه نه نگو نمیشه عزیزم

فکر وفاداری بکن

نگو نمیشه عزیزم

هرچی بخوای به

پات میدم نگو نمیشه عزیزم

زندگی یک ساعت شماطه داره

کوک شده برای مردن یا تولدی دوباره

کند شده عقربه ی ساعت عمرم

آخرین دقیقه هاشو داره پشت سر میذاره

فریاد فریاد فریاد

زندگی یک ساعته هر ثانیه اش یه نعمته

بدونید قدر هم و آدما ادم غنیمته آی آدما ادم غنیمته

روزمثل ثانیه و هفته مثل دقیقه هاست

عمر آدم شاد یا غمگین به گذشت لحظهاست

می گذره به خواب و بیداری و هوش و یا به مستی

خوش به حال اون کسی که از غمو غصه جداست

عمری که گذشته برگشت نداره پیری ام مردتو سوغات میاره

بیایید دور بریزیم کینه هارو باید آدم جای سازش بذاره

وقتی دیدم دلا بی وفا شده
مهربونی مثل کیمیا شده
عاشقی نیست و همه دروغ میگن
دروغی قربون همدیگه میرن
توبه کردم که به کس دل ندهم
کنج قلبم غم و منزل ندهم
توبه کردم که نشم اسیر عشق
زندگی در ره باطل ندهم

با وجودی که دلم شهر غمه
باز میگم این همه غم برام کمه
واسه تو یه عمری زحمت کشیدم
از تو یک ذره محبت ندیدم
توبه کردم که به کس دل ندهم
کنج قلبم غم و منزل ندهم
توبه کردم که نشم اسیر عشق
زندگی در ره باطل ندهم
یک زمانی دل من دلبری داشت
دلبرم بی من قدم بر نمی داشت
روزی چند بار می گفت دوستت دارم
عاقبت رفت و منو تنها گذاشت
توبه کردم که به کس دل ندهم
کنج قلبم غم و منزل ندهم
توبه کردم که نشم اسیر عشق
زندگی در ره باطل ندهم

میدونی می خوام دل از تو بر گیرم

آشیونی بر بام دگر گیرم

دل ز غم هایت دیگه رها سازم

برم و چون تو یار دگر گیرم

من چقدر گفتم بهت ای آروم جونم

نشو پیش چشم من جومه رقیبونم

یادته گفتی به من این رسم کاره

یادته عاشق باید غم و خونشون بیاره

چیزی که عوض داره گله نداره والا

روزی تو دیوونه میشی اسیره میخونه

موهای تو سپید میشه همدم پیمونه میشی

همه ازت میشن جدا تو میمونی و یاده ما میگی خدا رفته کجا

چیزی که عوض داره گله نداره والا

روزی تو دیوونه میشی اسیره میخونه میشه

موهای تو سپید میشه همدم پیمونه میشی

همه ازت میشن جدا تو میمونی و یاده ما میگی خدا رفته کجا