برچسب: علی احمدیانی

ﻋﺸﻖ آﺳﻤﺎﻧﻰ درده ﺑﻰ درﻣﺎن
روان ﮔﺮدان ﻋﺸﻖ ﺑﻰ ﭘﺎﻳﺎن
ﻓﻜﺮ و ذﻛﺮ ﺗﻮ زده ﺗﻮ رﻳﻢ
ﺗﻘﺪﻳﺮ ﻣﻪ ﺑﻮد اﻳﺠﻮر ﺑﻤﻴﺮم
آﻫﻮی ﺻﺤﺮا ﻏﻠﺎﻓﻪ ﮔﺮﮔﻪ
ﻋﻘﺎب ﻫﺮ ﺷﺐ ﺳﻘﻮط ﻓﺮﺷﻪ
ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺮاﺑﻢ ﺑﺎﺑﺎت ﻧﻤﻴﺮه
ﺳﺎﻳﻤﻪ ﻫﺮ روز ﺑﺎ ﺗﻴﺮ ﻣﻴﮕﻴﺮه
ﻧﮕﻴﻦ ﺟﺎن ﻣﻪ ﺟﺎن ﺗﻮ ﻣﺮدم
ﺣﻴﻒ ﻧﺸﻪ ﺗﻮرو ﺑﻪ ﻧﺴﭙﺮدم
ﺟﻨﮓ رواﻧﻰ ﭘﺎﻳﺎن ﻧﺪاره
از او روزاس ﺷﺎه رگ ﺑﮕﻴﺮه
ﺑﮕﻴﺪ ﺑﻪ ﺧﺪا ﻗﺴﻢ ﻣﻪ ﻣﺮدم
آرزوی ﻣﻦ دﻳﺪن ﺗﻮ ﺑﻮد
ﻣﮕﻪ ﭼﻨﺪﺗﺎ ﺗﻮ ﺗﻮ ای دﻧﻴﺎ ﺑﻮد
زﻳﺒﺎروﻳﺎن ﻛﻪ وﻓﺎ ﻧﺪارن
ﺷﻜﺴﺖ دل ﻫﺎ ﺻﺪا ﻧﺪارن
ﻣﻴﺨﻮای ﺑﺒﻴﻨﻰ ﭼﻪ ﻫﺎ ﻛﺸﻴﺪم
ﺗﺎرﻳﺦ اﻧﻘﻀﺎی ﻣﺮگ ﺑﻰ ﭘﺎﻳﺎن
ﻫﺮﺟﺎ ﻛﻪ ﭘﺎﻣﻪ ﺑﺮات ﻣﻴﺬارم
اوﻧﺠﺎ ره ﻛﺮدم ﺳﻨﮓ ﻣﺰارم
ﻓﺎﻳﺪه ﻧﺪاره رﻓﺘﻪ ﻫﺎ رﻓﺘﻪ
ﺳﻨﮕﺮ ﺟﻨﮕﻢ ﺑﻰ ﺗﺎر و ﭘﻮده
ﺑﺎل و ﭘﺮ دادی ﺑﻪ ﺣﺮف ﺟﻠﺎد
ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻣﻢ ﻗﻔﺴﻪ ﺳﻴﻨﺲ
ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن ﺳﺮد ﺗﺎرﻳﮏ ﭼﻪ ﺧﻮﻧﺲ
ﺳﻮﺧﺘﻢ ﺑﻪ ﭘﺎی ﻋﺸﻖ ﺑﻰ ﭘﺎﻳﺎن
دل داده ﺑﻮدم ﺑﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﻃﻮﻓﺎن
رﻧﮕﻴﻦ ﻛﻤﺎن ﺷﺪ ﻋﺸﻖ آﺳﻤﺎن

ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺗﻮ رﺳﻮاﻳﻴﻤﻰ ﺳﻮزاﻧﻴﺪه ﻗﻠﺐ ﺑﺪﻳﻞ

ﺣﺮﻳﻔﻤﻪ ﻓﻘﻄ ﻣﺮﮔﻪ ﻧﻔﺲ ﺑﺮﻳﻢ ﻓﻠﮏ ﻣﺮدن

ﺑﻨﻴﺶ ﺑﻜﻴﺶ ﻧﻘﺎﺷﻴﻢ ﺑﻜﻴﺶ ﺗﻤﺎم ﺧﺴﺘﮕﻴﻢ

ﻏﻤﻰ وه ﻧﺎو رﺧﻢ ﺑﻜﻴﺶ ﺟﻮاﻧﻰ ﻫﺪر ﭼﻴﻢ

ﺣﻖ ﺧﺪا ﭘﺲ ﺑﺸﻨﻮی ﻫﺎ ﻧﺎو دﻧﻴﺎی ﺗﺮ وه ﺟﻴﺎ

اﺳﻤﻢ ﻛﻮﺗﺎ ﻗﻠﺐ ﻳﺨﻢ ﺗﻴﻜﻪ ﭘﺎره ﺣﻘﻴﻘﺘﻢ

ﻳﻪ ﺳﺮ ﺗﺎس ﺑﺪ ﺑﻴﺎری ﻧﻔﺮت درم وه ﺑﻨﺪﮔﻴﺖ

دﻟﻢ وه ﺗﻮ ﺧﻮش ﺑﻰ ﻛﻪ ﭼﻰ

ﺑﻨﻴﺶ وه ﺧﻮش ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ

ﺑﺎﺗﻠﺎق ﺗﻮ ﭘﺎﭘﻴﭽﻤﻪ رﻓﺘﻪ ﺧﺪا ﻋﻪ ﭘﻴﺶ ﻣﻪ

ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺎﻟﻰ ﺳﺮازﻳﺮه ﭘﺮ ﭘﺮم ﺧﻴﺮ ﻧﺪﻳﺪه

ﺳﻨﮓ ﺻﺒﻮرم ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﻐﺾ و ﮔﺮﻳﻢ ﭘﻴﻠﻪ ﺑﺴﺘﻪ

ﻳﻪ ﻋﻤﺮه ﻛﻪ ﺑﻪ ﭘﺎی ﺗﻮ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺗﻴﺮه ﺗﻮ ﺑﺴﺘﻢ

ارا ﻏﻤﺖ در ﺣﻴﺮﺗﻢ ﭘﺎﻳﺎن ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺘﻢ

ﺧﻮرﺷﻴﺪ روﺷﻨﺎﻳﻰ ﻓﺮاﺗﺮ ﻋﻪ ﻣﺎوراﻳﻰ

دوﻳﺮی وه ﻣﻪ ﻇﺎﻟﻢ زاﻧﻢ ﭘﻨﺎه وه ﻛﺎم ﺧﺪات ﺑﺎرم

ﺗﺎ ﺑﻮﻳﻨﻤﺖ دواره وه ﭼﺎو اﻓﺴﺮده ﺗﺮ

ﺳﻨﮓ ﺻﺒﻮرم ﺷﻜﺴﺘﻪ ﺑﻐﺾ و ﮔﺮﻳﻢ ﭘﻴﻠﻪ ﺑﺴﺘﻪ