برچسب: فرزین

آزرده تر از من که در این شهر کسی نیست

افسرده تر از من که در این جمع کسی نیست

آزرده منم افسرده منم

غمخوار کسی نیست فریاد رسی نیست

آزرده منم افسرده منم

غمخوار کسی نیست فریاد رسی نیست

زمانی نازنینی آمد از راه

که با حال من و دل آشنا بود

نجاتم داد از آن بیگانگی ها

که دردی بود و دردی بی دوا بود

نهال آرزو در سینه رویید

که خود خاری به چشم دیگران شد

مرا سرگشته و تنها رها کرد

نمی دانم چرا نامهربان شد

مرا سرگشته و تنها رها کرد

نمی دانم چرا نامهربان شد

آزرده منم افسرده منم

غمخوار کسی نیست فریاد رسی نیست

آزرده منم افسرده منم

غمخوار کسی نیست فریاد رسی نیست

من آن شمعم که می سوزم سراپا

من آن شمعم که می سوزم سراپا

میون جمعم و تنهاترینم

نگیریدم به بازی تو نسوزی

ز اشک گرم و آه آتشینم

آن کس که خودی بود چرا دشمن من شد

بیگانه تر از مردم بیگانه به من شد

آزرده منم افسرده منم

غمخوار کسی نیست فریاد رسی نیست

آزرده منم افسرده منم

غمخوار کسی نیست فریاد رسی نیست

بیگانه تر از مردم بیگانه به من شد

آزرده منم افسرده منم

غمخوار کسی نیست فریاد رسی نیست

آزرده منم افسرده منم

غمخوار کسی نیست فریاد رسی نیست

با تو آشنا نبودم اگه بودم این نبودم

تنها از تو می نوشتم فقط از تو میسرودم

تنها از تو می نوشتم فقط از تو میسرودم

اگه فرستی میدادی که فقط نگات میکردم

همه ی ترانه هامو پیشکش چشات میکردم

نگو دیره نگو دیره که دلم پیش تو گیره

نگو دیره نگو دیره که دلم پیش تو گیره

تو همون هس قشنگی واسه خوندن ترانه

تو اگه با من بمونی میخونم من عاشقانه

تو همونی که میتونی روی باله مهربونی

منو تا اوجه پرستش به نیازم برسونی

نگو دیره نگو دیره که دلم پیش تو گیره

نگو دیره نگو دیره که دلم پیش تو گیره

با تو آشنا نبودم اگه بودم این نبودم

تنها از تو می نوشتم فقط از تو میسرودم

با تو آشنا نبودم اگه بودم این نبودم

تنها از تو می نوشتم فقط از تو میسرودم

نگو دیره نگو دیره که دلم پیش تو گیره

نگو دیره نگو دیره که دلم پیش تو گیره

با تو آشنا نبودم اگه بودم این نبودم

تنها از تو می نوشتم فقط از تو میسرودم

نگو دیره نگو دیره که دلم پیش تو گیره

نگو دیره نگو دیره که دلم پیش تو گیره

آره به اونجا رسیده واسه من ناز میکنی

انگار نه انگار که منو با قصه دمساز میکنی

اینجوری کار منو تو به جای باریک میکشه

زمونه روی چشمامون پرده ی تاریک میکشه

بیا و مهربون باش برام یه همزبون باش

به پای تو نشستم برام یه سایبون باش

اینجوری کار منو تو به جای باریک میکشه

زمونه روی چشمامون پرده ی تاریک میکشه

بیا و مهربون باش برام یه همزبون باش

به پای تو نشستم برام یه سایبون باش

آی جوونا آی جوونا آی دخترا آی پسرا

پاشین که وقت سحره عشق کلام آخره

هر کی که عاشق نباشه گل همیشه پرپره

وقتو به کشتنش ندین که آرزو پشت دره

روز نابودی عشق روز مرگ باوره

توی نفس پاک سحر گلای خشکو آب بدین

شاخه گل خمیده رو به تکیه گاهش تاب بدین

به خستگان زندگی با روی خوش جواب بدین

به خستگان زندگی با روی خوش جواب بدین

عشق اگر نبود تو دنیا حرفی از شیرین و فرهاد نبود

دل مرغ سحری شاد نبود

توی دنیای هنر این همه استاد نبود

سر بازار غزل این همه فریاد نبود

پر پروانه بی نوا به آتیش نمی سوخت

واسه شکار دل این همه صیاد نبود

توی دنیای هنر این همه استاد نبود

سر بازار غزل این همه فریاد نبود

پر پروانه بی نوا به آتیش نمی سوخت

واسه شکار دل این همه صیاد نبود

اگه تو عزیز من منو قابل ندونی
دل ندی به عشق من دلم و دل ندونی
قصه قصه گریه هامو می نویسم تو صدات
تو رو از خدا می خوام من با صدای گریه هام
اگه یارم تو بشی گل عذارم تو بشی
با موهات چنگ میزنم من واست آهنگ میزنم
با موهات چنگ میزنم من واست آهنگ میزنم
اگه ساقیم تو بش عمر باقیم تو بشی
با موهات چنگ میزنم من واست آهنگ میزنم
با موهات چنگ میزنم من واست آهنگ میزنم
عزیز و بهتر ازهمه واسم عزیزتر از همه
اسم تو تموم عشقمه عشق تو تموم جونمه
تو همیشه بانوی منی اگه بشی گل عذار من
روزگار من سیاه میشه اگه نمونی کنار من
روزگار من سیاه میشه اگه نمونی کنار من
اگه یارم تو بشی گل عذارم تو بشی
با موهات چنگ میزنم من واست آهنگ میزنم
با موهات چنگ میزنم من واست آهنگ میزنم
اگه ساقیم تو بشی عمر باقیم تو بشی
با موهات چنگ می زنم من باست آهنگ می زنم

دیگه قهر نکن دیگه ناز نکن

دیگه نگو به من هزار خاطر خواه داری

واسه بردن دل هزار و یک راه داری

دیگه قهر نکن دیگه ناز نکن

دیگه نگو به من هزار خاطر خواه داری

واسه بردن دل هزار و یک راه داری

یادته گفتی که بی تو دیگه از زندگی سیرم

اگه دور از تو بمونم توی تنهایی می میرم

گل آرزو رو از چشم تو چیدم

همه زندگی رو در عشق تو دیدم

قهر نکن ناز نکن قصه مونو تموم نکن

به من و خودت دیگه زندگی رو حروم نکن

دیگه قهر نکن دیگه ناز نکن

دیگه نگو به من هزار خاطر خواه داری

واسه بردن دل هزار و یک راه داری

دیگه قهر نکن دیگه ناز نکن

دیگه نگو به من هزار خاطر خواه داری

واسه بردن دل هزار و یک راه داری

آخه دو روز عمرمون ارزش دوری نداره

دیوونه عاشق تو بی تو صبوری نداره

این جوری داغونم نکن بازم پریشونم نکن

از گفتن دوست دارم دیگه پشیمونم نکن

دیگه قهر نکن دیگه ناز نکن

دیگه نگو به من هزار خاطر خواه داری

واسه بردن دل هزار و یک راه داری

دیگه قهر نکن دیگه ناز نکن

دیگه نگو به من هزار خاطر خواه داری

واسه بردن دل هزار و یک راه داری

حرف چشمای قشنگت میتونه زندگی باشه

حیف این عشق من و تو که دیگه فردا نباشه

مهربون من تو چشم من نگاه کن

حرفای تلخ گذشته رو رها کن

قهر نکن ناز نکن قصه مونو تموم نکن

به من و خودت دیگه زندگی رو حروم نکن

دیگه قهر نکن دیگه ناز نکن

دیگه نگو به من هزار خاطر خواه داری

واسه بردن دل هزار و یک راه داری

دیگه قهر نکن دیگه ناز نکن

دیگه نگو به من هزار خاطر خواه داری

واسه بردن دل هزار و یک راه داری

دیگه قهر نکن دیگه ناز نکن

دیگه نگو به من هزار خاطر خواه داری

واسه بردن دل هزار و یک راه داری

دیگه نگو به من هزار خاطر خواه داری

واسه بردن دل هزار و یک راه داری

دیگه قهر نکن دیگه ناز نکن

دیگه نگو به من هزار خاطر خواه داری

واسه بردن دل هزار و یک راه داری

ﺗﻮ را از ﺑﻴﻦ ﺻﺪﻫﺎ ﮔﻞ ﺟﺪا ﻛﺮدم
ﺗﻮ ﺳﻴﻨﻪ ﺟﺸﻦ ﻋﺸﻘﺖ رو ﺑﻪ ﭘﺎ ﻛﺮدم
ﺑﺮای ﻧﻘﻄﻪ ی ﭘﺎﻳﺎن ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ
ﺗﻮ ﺗﻨﻬﺎ اﺳﻤﻰ ﺑﻮدی ﻛﻪ ﺻﺪا ﻛﺮدم
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ
ﺑﮕﻮ از ﭘﺎﻛﻰ ﭼﺸﻤﻪ ﻣﻨﻮ ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺧﻮاﺳﺘﻦ ﻛﻦ
ﺑﺎ دﺳﺘﺎت ﺣﻠﻘﻪ ای از ﮔﻞ ﺑﺴﺎز و ﮔﺮدن ﻣﻦ ﻛﻦ
اﮔﻪ از ﻣﺮگ ﺑﺎورﻫﺎ از آدم ﻫﺎ دﻟﻢ ﺳﺮده
ﻧﻮازش ﻛﻦ ﺗﻮ دﺳﺘﺎﻣﻮ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻰ وﻗﺘﻪ ﻳﺦ ﻛﺮده
ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻰ وﻗﺘﻪ ﻳﺦ ﻛﺮده
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ
دﻳﮕﻪ دﻟﻮاﭘﺲ ﺑﻮدن واﺳﻢ ﺑﺴﻪ
دﻳﮕﻪ ﺑﻴﻬﻮده ﭘﻴﻤﻮدن واﺳﻢ ﺑﺴﻪ
زﻳﺎدﻳﻢ ﻛﺮده ﭘﮋﻣﺮدن
زﻳﺎدﻳﻢ ﻛﺮده ﻏﻢ ﺧﻮردن
ﺗﻮی ﺑﻴﺪاد ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ
درﻋﻴﻦ زﻧﺪﮔﻰ ﻣﺮدن
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ
ﺑﮕﻮ از ﭘﺎﻛﻰ ﭼﺸﻤﻪ ﻣﻨﻮ ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺧﻮاﺳﺘﻦ ﻛﻦ
ﺑﺎ دﺳﺘﺎت ﺣﻠﻘﻪ ای از ﮔﻞ ﺑﺴﺎز و ﮔﺮدن ﻣﻦ ﻛﻦ
اﮔﻪ از ﻣﺮگ ﺑﺎورﻫﺎ از آدم ﻫﺎ دﻟﻢ ﺳﺮده
ﻧﻮازش ﻛﻦ ﺗﻮ دﺳﺘﺎﻣﻮ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻰ وﻗﺘﻪ ﻳﺦ ﻛﺮده
ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻰ وﻗﺘﻪ ﻳﺦ ﻛﺮده
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ
دﻳﮕﻪ دﻟﻮاﭘﺲ ﺑﻮدن واﺳﻢ ﺑﺴﻪ
دﻳﮕﻪ ﺑﻴﻬﻮده ﭘﻴﻤﻮدن واﺳﻢ ﺑﺴﻪ
زﻳﺎدﻳﻢ ﻛﺮده ﭘﮋﻣﺮدن
زﻳﺎدﻳﻢ ﻛﺮده ﻏﻢ ﺧﻮردن
ﺗﻮی ﺑﻴﺪاد ﺗﻨﻬﺎﻳﻰ
درﻋﻴﻦ زﻧﺪﮔﻰ ﻣﺮدن
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ
ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ