نویسنده: Admin

ساده بگم ساده بگم
ساده بگم داهاتیم

اهل همین نزدیکیا
همسایه روشنیا
همخونه تاریکیا
ساده بگم ساده بگم
بوی علف میده تنم
هنوز همون داهاتیم
با همه شهری شدنم
با همه شهری شدنم

باغ غریب ده من
گلای زینتی نداشت
اسب نجیب ده من
نعلای قیمتی نداشت
اما همون چار تا دیوار
با بوی خوب کاه گلش
اما همون چنتا خونه
با مردم ساده دلش
اما همون چار تا دیوار
با بوی خوب کاه گلش
اما همون چنتا خونه
با مردم ساده دلش

برای من که عکسمو
مدتیه تو آب چشمه ندیدم
برای من که شرقیم
از اون هوا دل بریدم
برای من که عکسمو
مدتیه تو آب چشمه ندیدم
برای من که شرقیم
از اون هوا دل بریدم

دنیایی که دیدن اون
اگر چه مثل قدیما
راه درازی نداره
اما می دونم که دیگه
دنیای خوبه سادگی
به من نیازی نداری

برای من که عکسمو
مدتیه تو آب چشمه ندیدم
برای من که شرقیم
از اون هوا دل بریدم
برای من که عکسمو
مدتیه تو آب چشمه ندیدم
برای من که شرقیم
از اون هوا دل بریدم

ساده بگم ساده بگم
ساده بگم داهاتیم
اهل همین نزدیکیا
همسایه روشنیا
همخونه تاریکیا
ساده بگم ساده بگم
بوی علف میده تنم
هنوز همون داهاتیم
با همه شهری شدنم
با همه شهری شدنم

باغ غریب ده من
گلای زینتی نداشت
اسب نجیب ده من
نعلای قیمتی نداشت
اما همون چار تا دیوار
با بوی خوب کاه گلش
اما همون چنتا خونه
با مردم ساده دلش
اما همون چار تا دیوار
با بوی خوب کاه گلش
اما همون چنتا خونه
با مردم ساده دلش

برای من که عکسمو
مدتیه تو آب چشمه ندیدم
برای من که شرقیم
از اون هوا دل بریدم
برای من که عکسمو
مدتیه تو آب چشمه ندیدم
برای من که شرقیم
از اون هوا دل بریدم

هراسهای بیهوده تا بوده همین بوده
فرزندهای مشروع شرع قانون
و تباهی پوچی
بیهودگی و عمر می رسد
به سی پنجاه هفتاد
و حاصل چند فرزند
و چندین نواده
و این است ضمانتِ زندگی
گوسفندانِ آبادیِ بالا
چه فرق دارد آبادیِ پایین
چوپان ها سر مست مغرور
سر شیر هست پنیر هست
و ماست های ترشیده
و گه گاهی گرگهای دریده
ودرهرجشنی و درهرعزایی سری بریده
من رفتم می روم جایز نیست
من رفتم من رفتم و حدیث گفتم
چوپان به از گوسفند
آزادی به از بند
چه با لبخند چه بی لبخند

وای بر من گر تو آن گم کرده ام باشی
که بس دور است بین ما
که این سو …
که این سو پیرمردی با سپیدی های مو
و هزاران بار مردن ، رنج بردن
با خمی در قامت از این راه دشوار
که این سو دستها خشکیده ، دل مرده …
به ظاهر خنده ای بر لب
و گاهی حرف های پیچ در پیچ و هم هیچ …
و گهگاهی …
و گهگاهی دو خط شعری که گویای همه چیز است و خود ناچیز

و گهگاهی دو خط شعری که گویای همه چیز است و خود ناچیز
وای بر من گر تو آن گم کرده ام باشی
گم کرده ام باشی …

وای بر من گر تو آن گم کرده ام باشی
که بس دور است بین ما
که آن سو …
که آن سو نازنینی ، غنچه ای شاداب و صدها آرزو بر دل
دلی گهواره ی عشقی که چندی بیش نیست شاید
و از بازیچه بودن سخت بیزار است
وای بر من گر تو آن گم کرده ام باشی
که بس دور است بین ما
و عاشق گشتن و عاشق نمودن سخت دشوار است

کسی آمد که حرف عشقو با ما زد
دل ترسوی ما هم دل به دریا زد
به یک دریای طوفانی دل ما رفته مهمانی
چه دوره ساحلش از دور پیدا نیست
یه عمری راهه و در قدرت ما نیست
باید پارو نزد وا داد باید دل رو به دریا داد
خودش میبردت هر جا دلت خواست
به هر جا برد بدون ساحل همونجاست
به امیدی که ساحل داره این دریا
به امیدی که آروم میشه تا فردا
به امیدی که این دریا فقط شاه ماهی داره
به عشقی که نمیبینی شباشو بی ستاره
دل ما رفته مهمانی به یک دریای طوفانی
باید پارو نزد وا داد باید دل رو به دریا داد
خودش میبردت هر جا دلت خواست
به هر جا برد بدون ساحل همونجاست

اون روزا ما دلی داشتیم
واسه بردن جونی داشتیم
واسه مردن کسی بودیم
کاری داشتیم
پاییز و بهاری داشتیم
تو سرا ما سری داشتیم
عشقی و دلبری داشتیم
اون روزا ما دلی داشتیم
واسه بردن جونی داشتیم
واسه مردن کسی بودیم
کاری داشتیم
پاییز و بهاری داشتیم
تو سرا ما سری داشتیم
عشقی و دلبری داشتیم
کسی آمد که حرف عشق را با ما زد
دل ترسوی ما هم دل به دریا زد
به یک دریای توفانی
دل ما رفته مهمانی
چه دور ساحلش
از دور پیدا نیست
یک عمری راه و در قدرت ما نیست
باید پارو نزد وا داد
باید دل رو به دریا داد
خودش میبردت هرجا دلش خواست
به هرجا برد بدون ساحل همونجاست
به امیدی که ساحل داره این دریا
به امیدی که آروم میشه تا فردا
به امیدی که این دریا فقط شاه ماهی داره
به عشقی که نمیبینی شباشو بی ستاره
دل ما رفته مهمانی
به یک دریای طوفانی
باید پارو نزد وا داد
باید دل رو به دریا داد
خودش میبردت هرجا دلش خواست
به هرجا برد بدون ساحل همونجاس

و چه این جمله به فکر همگی افتاده
بچه ها را چه کنیم
بچه ها می رقصند
بچه ها می خوانند
این طرقیست که در خاطرشان می ماند
ای فلانی دو سه خطی بنویس
ساده تر رنگی تر در پی قافیه و وازه نباش
سوزه ی امروزیبگذر از دل سوزی
ل له ها یی همه دل سوزتر از مادرشان
بیخیال از غم فردایی و از عاقبت و اخرشان

من هنوز معتقدم میشود عشق به انها اموخت
میشود در بدر وازه بازار نبود
میتوان تقدیم کرد
و پشیزی به پشیزی نفروخت
میتوان عشق به انها اموخت

سکوتم از رضایت نیست ، دلم اهل شکایت نیست
هزار شاکی خودش داره ، خودش گیره گرفتاره
همون بهتر که ساکت باشه این دل
جدا از این ضوابط باشه این دل
از این بدتر نشه رسوایی ما ، که تنهاتر نشه تنهایی ما
کسی جرمی نکرده گر به ما این روزها عشق نمی‌ورزه
بهایی داشت این دل پیشترها که در این روزا نمی‌ارزه
که کار ما گذشته از شکایت ، هنوزم پایبندیم در رفاقت
سکوتم از رضایت نیست ، دلم اهل شکایت نیست
هزار شاکی خودش داره …

سکوتم از رضایت نیست ، دلم اهل شکایت نیست
هزار شاکی خودش داره ، خودش گیره گرفتاره
سکوتم از رضایت نیست ، دلم اهل شکایت نیست
هزار شاکی خودش داره ، خودش گیره گرفتاره
همون بهتر که ساکت باشه این دل
جدا از این ضوابط باشه این دل
از این بدتر نشه رسوایی ما ، که تنهاتر نشه تنهایی ما
که کار ما گذشته از شکایت ، هنوزم پایبندیم در رفاقت
میریزه توو خودش دل غصه هاشو
آخه هیچکس نمیخواد قصه هاشو

کسی جرمی نکرده گر به ما این روزها عشق نمی‌‌‌ ‌ورزه
بهایی داشت این دل پیشترها که در این روزا نمی‌ ‌ارزه
کسی جرمی نکرده گر به ما این روزها عشق نمی‌‌‌ ‌ورزه
بهایی داشت این دل پیشترها که در این روزا نمی‌ ‌ارزه
سکوتم از رضایت نیست ، دلم اهل شکایت نیست
هزار شاکی خودش داره ، خودش گیره گرفتاره
سکوتم از رضایت نیست ، دلم اهل شکایت نیست
هزار شاکی خودش داره ، خودش گیره گرفتاره
که کار ما گذشته از شکایت ، هنوزم پایبندیم در رفاقت
میریزه توو خودش دل غصه هاشو
آخه هیچکس نمیخواد قصه هاشو

کسی جرمی نکرده گر به ما این روزها عشق نمی‌‌‌ ‌ورزه
بهایی داشت این دل پیشترها که در این روزا نمی‌ ‌ارزه
کسی جرمی نکرده گر به ما این روزها عشق نمی‌‌‌ ‌ورزه
بهایی داشت این دل پیشترها که در این روزا نمی‌ ‌ارزه
سکوتم از رضایت نیست ، دلم اهل شکایت نیست
هزار شاکی خودش داره ، خودش گیره گرفتاره
سکوتم از رضایت نیست ، دلم اهل شکایت نیست
هزار شاکی خودش داره ، خودش گیره گرفتاره
سکوتم از رضایت نیست ، دلم اهل شکایت نیست
هزار شاکی خودش داره ، خودش گیره گرفتاره …

گر حال تو هم چون
منه آشفته خراب است
گر خواهش دل های منو تو
بی حساب است
ای وای به حال هر دوی ما
ای وای به حال هر دوی ما

اگه از عشق میشه قصه نوشت
میشه از عشق تو گفت
میشه با ستاره های چشم تو
مغرب نو مشرق نو برپا کرد
میشه از برق نگات
خورشید و خاکستر کرد
میشه از گندمیای سر زلفت
یه عالم شعر نوشت
آره
از عشق تو دیوونگی هم عالمیه
آره از عشق تو مردن داره
میشه از عشق تو مرد و
دیگه از دست همه راحت شد
میشه از عشق تو مرد و
دیگه از دست تو هم راحت شد
آره
از عشق تو دیوونگی هم عالمیه
اگر از عشق میشه قصه نوشت
میشه از عشق تو گفت