نویسنده: Admin

پرنده های قفسی عادت دارن به بی کسی
عمرشونو بی هم نفس کز میکنن کنج قفس
نمی دونن سفر چیه عاشق در به در کیه
هرکی بریزه شادونه فکر می کنن خداشونه
یه عمره بی حبیبن با آسمون غریبن

این همه نعمت اما همیشه بی نصیبن
تو آسمون ندیدن خورشید چه نوری داره
چشمه ی کوهِ مشرق چه راه دوری داره
چه می دونن به چی میگن ستاره
چه می دونن دنیا که یا بهاره

چه می دونن عاشق میشه چه آسون،پرنده زیرِ بارون
تو آسمون ندیدن خورشید چه نوری داره
چشمه ی کوهِ مشرق چه راهِ دوری داره

قفس به این بزرگی کاشکی پرنده بودم
مهم نبود پریدن ولی برنده بودم
فرقی نداره وقتی ندونی و نبینی
غصه ت میگیره وقتی میدونیو میبینی

با تو حکایتی دگر این دل ما به سر کند
شب سیاه قصه را هوای تو سحر کند
باور ما نمی‌شود در سر ما نمی‌رود
از گذر سینه ی ما یار دگر گذر کند
شکوه بسی کشیده ام از دل درد کشیده ام
کور شوم جز تو اگر زمزمه ای دگر کند
مقصد و مقصودم تویی عشقم و معبودم تویی
از تو حذر نمی‌کنم سایه مگر سفر کند
چاره ی کار ما تویی یاور و یار ما تویی
توبه نمی‌کند اثر مرگ مگر اثر کند

با تو حکایتی دگر این دل ما به سر کند
شب سیاه قصه را هوای تو سحر کند
باور ما نمی‌شود در سر ما نمی‌رود
از گذر سینه ی ما یار دگر گذر کند
شکوه بسی کشیده ام از دل درد کشیده ام
کور شوم جز تو اگر زمزمه ای دگر کند
مقصد و مقصودم تویی عشقم و معبودم تویی
از تو حذر نمی‌کنم سایه مگر سفر کند
چاره ی کار ما تویی یاور و یار ما تویی
توبه نمی‌کند اثر مرگ مگر اثر کند
چاره ی کار ما تویی یاور و یار ما تویی
توبه نمی‌کند اثر مرگ مگر اثر کند

محض رضای خدا به من بگو بی وفا
بعد یه عمر اشنایی چرا گشتی جدا
محض رضای خدا به من بگو بی وفا
بعد یه عمر اشنایی چرا گشتی جدا
گفتی تا روز پیری . تا وقتی که بمیری
تا دنیا دنیا باشه پیشم می مونی و نمی ری
محض رضای خدا به من بگو بی وفا
بعد یه عمر اشنایی چرا گشتی جدا
بگو با که هستی . حالا کی و می پرستی
دستای گرمت و گذاشتی تو چه دستی
تو تاریکی شبهای من زار .بگو شمع شب افروز که هستی
تو تاریکی شبهای من زار .بگو شمع شب افروز که هستی
که هستی
محض رضای خدا به من بگو بی وفا
بعد یه عمر اشنایی چرا گشتی جدا
گفتی تا روز پیری . تا وقتی که بمیری
تا دنیا دنیا باشه پیشم می مونی و نمی ری
محض رضای خدا به من بگو بی وفا
بعد یه عمر اشنایی چرا گشتی جدا
بگو با که هستی . حالا کی و می پرستی
دستای گرمت و گذاشتی تو چه دستی
تو تاریکی شبهای من زار .بگو شمع شب افروز که هستی
تو تاریکی شبهای من زار .بگو شمع شب افروز که هستی
که هستی
محض رضای خدا به من بگو بی وفا
بعد یه عمر اشنایی چرا گشتی جدا
محض رضای خدا به من بگو بی وفا
بعد یه عمر اشنایی چرا گشتی جدا
محض رضای خدا به من بگو بی وفا
بعد یه عمر اشنایی چرا گشتی جد

من از خورشیده عشقه تو جوونم من از تو و تو رو خودم میدونم
بذار بتابه خورشیدت به جونم بمون ای خود من تا من بمونم
ببین آوای شهر گریه هامو تویی فقط که میشنوی صدامو
تویی تنها که با من هم زبونی تویی که مثل زندگی میمونی
دلم تنگه نخون آوازه رفتن مثل مرگ برام از تو گذشتن

بیا دستم بگیر افتادم از پا نذار جون بسپرم اینگونه تنها
تو که نیستی ببین چشمام یه دنیاست دلم سیاه تر از تموم شبهاست
بیا بشکن طلسمه این شبا رو بیا نابود کن این سایه ها رو
دارم از دست میرم چاره ای کن بگو باشم فقط اشاره ای کن
دلم تنگه نخون آوازه رفتن مثله مرگه برام از تو گذشتن

صبح که در پنجرتون وا میشه خورشید از اون روزنه پیدا میشه
خاطره انگیز میشه باغه لبت وقتی گله خنده شکوفا میشه
به که چه زیبایی گرمو دل آرایی مثله یک رویایی
دله من دیوونه برای تو پریشونه بیا که دلم ز تو به خدا نمیشه جدا

آسمونه قلبه تو آفتابی شهره شب از روی تو مهتابی
به که چه زیبایی گرمو دل آرایی مثه یه رویایی
دل من دیونه برای تو پریشونه بیا که دلم زتو بخدا نمیشه جدا

چشای تو نور کوچه باغ روزه
چشای من ظلمت شب نیازه
با هم دیگه راز و نیازی داشتیم
حکایت دور و درازی داشتیم
با هم دیگه راز و نیازی داشتیم
حکایت دور و درازی داشتیم
اما پس از اون آشنایی
اون هم دلی اون هم زبانی
از گرد راه اومد جدایی
رفتی و چشم برام گذاشتی
تو این قفس تنهام گذاشتی
حالا نمیدونم کجایی
کاشکی یکی بود ما رو با هم آشتی می داد
کاشکی چشامون باز تو چشم هم می افتاد
امروز اگه تاریک و خاموش و سیاهه
فردا که شد دنیا پر از خورشید و ماهه
امروز اگه تاریک و خاموش و سیاهه
فردا که شد دنیا پر از خورشید و ماهه
اما پس از اون آشنایی
اون هم دلی اون هم زبانی
از گرد راه اومد جدایی
رفتی و چشم برام گذاشتی
تو این قفس تنهام گذاشتی
حالا نمیدونم کجایی
کاشکی یکی بود ما رو با هم آشتی می داد
کاشکی چشامون باز تو چشم هم می افتاد
امروز اگه تاریک و خاموش و سیاهه
فردا که شد دنیا پر از خورشید و ماهه
امروز اگه تاریک و خاموش و سیاهه
فردا که شد دنیا پر از خورشید و ماهه
امروز اگه تاریک و خاموش و سیاهه
فردا که شد دنیا پر از خورشید و ماه

امشب ای سرو من در کناره کیستی دوش بودی یار من امروز یاره کیستی
برده ای صبرو قرار از من رفتی از نظر ای قرار جان و دل صبر و قرار کیستی

امشب سر هر کوچه دنباله تو میگردم هر ره گذری گوید من عاشقو ولگردم
از ره گذران پرسم من جا و مکانه تو بر هر گذری گویم من نام و نشان تو
گر میشنوی صوتم اواز ده اینجایم تا پر بکشم سویت من با دل شیدایم
من دور تو میگردم من دور تو میگردم من دور تو میگردم من دور تو میگردم

در مسجدو می خانه من نام تو را گویم در کعبه و بت خانه من باز تو را جویم
گر میشنوی صوتم اواز ده اینجایم تا پر بکشم سویت من با دل شیدایم
من دور تو می گردم من دور تو می گردم من دور تو می گردم من دور تو می گردم

آرزو داشتم آرزو داشتم یار من تو باشی
چراغ شام تار من تو باشی
حالا دونستم حالا دونستم که دنیا پرستی
خوردی شراب دورنگی و مستی
وای وای وای از این دنیا
حیف حیف حیف از این دنیا

سیبیم پیم آشی من دیشو نا که
کم همچین کردی له ووو نا که
ونه ویستین وااا باا
ونه ویستین وااا باا ووو تاقه بوستا
تا که بر کیشم جان ناکسدار
آخه حیف حیف حیف از این دنیا
وای وای از این دنیا