نویسنده: Admin2

لحظه ی خدافظی به سینه ام فشردمت

اشک چشمام جاری شد دست خدا سپردمت

دل من راضی نبود به این جدایی نازنین

عزیزم منو ببخش اگه یه وقت آزردمت

گفتی به من غصه نخور می رم و بر میگردم

همسفر پرستو ها میشم و بر میگردم

گفتی تو هم مثل خودم غمگینی از جدایی

گفتی تا چشم هم بزنی میرم و برمیگردم

عزیز رفته سفر کی برمیگردی

چشمونم مونده به در کی برمیگردی

رفتی و رفت از چشام نور دو دیده

ای ز حالم بی خبر کی برمیگردی

غمگین تر از همیشه به انتظار نشستم

پنجره ی امیدمو هنوز به روم نبستم

پرستو های عاشق به خونشون رسیدن

اما چرا عزیز دل هر گز تو رو ندیدن

گفتی به من غصه نخور می رم و بر میگردم

همسفر پرستو ها میشم و بر میگردم

گفتی تو هم مثل خودم غمگینی از جدایی

گفتی تا چشم هم بزنی میرم و برمیگردم

عزیز رفته سفر کی برمیگردی

چشمونم مونده به در کی برمیگردی

رفتی و رفت از چشام نور دو دیده

ای ز حالم بی خبر کی برمیگردی

ای مهتاب عشق بتاب ای باران عشق ببار
ای خورشید محبت بسوزان بنیاده ننگ و كینه ها را
آی آدم ها بیایید بشویید گرد و غباره سینه ها را
اینهمه حرص و طمع برای چی آخه این دنیا مگه سرای كیست
شاهان همه رفتند كاخ ها بجا ماندند شاه و گدا مردند دنیا به جا مانده
مهتابه عشق بتاب باران عشق ببار

چه كسی با خود برده ذره ای از ماله دنیا را
چه كسی پیمان بسته كه ببینه صبحه فردا را
وقتی آدم یروزی فنا میشه می میره روح از بدن جدا میشه
پس دیگه جنگ و جدال واسه چیه اونی كه مونده توو این دنیا كیه
اونی كه مونده توو این دنیا كیه
شاهان همه رفتند كاخا بجا مانده شاه و گدا مردند دنیا بجا مانده
مهتاب عشق بتاب باران عشق ببار

انسان چرا وقتیکه به قدرتی میرسه
خودشو گم میکنه اینهمه ظلم میکنه
این عمره کوتاه ما تموم میشه یروزی
طعمه ی خاک می شویم نیست و هلاک می شویم
شاهان همه رفتند کاخها بجا مانده شاه و گدا مردند دنیا بجا مانده
مهتاب عشق بتاب باران عشق ببار

خدای توانا فرا خوانده ما را سوی آدمیت نوره حقیقت
خداونده عاشق فرا خوانده ما را به عشق و محبت نه بر خشم و نفرت
ما همه از خاكیم دوباره بر خاكیم نه باقی مطلق نه بام افلاكیم
شاهان همه رفتند كاخا بجا مانده شاه و گدا مردند دنیا بجا مانده
مهتاب عشق بتاب باران عشق ببار

ای که مثل من هنوز عاشق و دل باخته ای ای که با درد جدایی مثله من ساخته ای
من تو این شهر قریب فقط به تو فکر میکنم روزو شب بعد خدا اسم تورو ذکر میکنم
یادته غروب اون ساحله زیبای شمال یادت دور نشده از نظرم این همه سال
دل عاشقم بذار فدای این عشق بشه بذار این قصه برای عاشق ها سرمشق بشه
دل عاشقم بذار فدای این عشق بشه بذار این قصه برای عاشقها سرمشق بشه
بزار بشه دلم بزار بشه یه دیوونه یه بیقرار بشه

مهتاب شبهای منی تو این دیاره بی کسی این و میدونم عزیزم یروز به دادم میرسی
مدیون اشکهای منی اگه فراموشم کنی بری بسوی دیگری با غم هم آغوشم کنی
دل عاشقم بذار فدای این عشق بشه بذار این قصه برای عاشق ها سرمشق بشه
دل عاشقم بذار فدای این عشق بشه بذار این قصه برای عاشقها سرمشق بشه
بزار بشه دلم بزار بشه یه دیوونه یه بیقرار بشه

ای که مثل من هنوز عاشق و دل باخته ای ای که با درد جدایی مثله من ساخته ای
من توو این شهر قریب فقط به تو فکر میکنم روزو شب بعد خدا اسم تورو ذکر میکنم
یادته غروب اون ساحله زیبای شمال یادت دور نشده از نظرم این همه سال
دل عاشقم بذار فدای این عشق بشه بذار این قصه برای عاشق ها سرمشق بشه
دل عاشقم بذار فدای این عشق بشه بذار این قصه برای عاشقها سرمشق بشه
بزار بشه دلم بزار بشه یه دیوونه یه بیقرار بشه

پله پله تا ملاقات خدا می روم بی تحمل سوی عرش کبریا می روم
از برکت نور عشق ببین تا کجا تا کجا تا کجا می‌روم
باد صبا که می‌شود هر نفسش مشک‌فشان
حکایت از عشق کند آورد از دوست نشان
عطر گلستان و چمن پر شده در خیال من
مستی عارفانه‌ای ست قصه‌ی شور و حال من
پله پله تا ملاقات خدا می روم بی تحمل سوی عرش کبریا میروم
از برکت نور عشق ببین تا کجا تا کجا تا کجا میروم

صفای نیمه شبان عالمی دگر دارد سکوت مطلق شب رازها به بر دارد
دلم ز خلوت شب دل نمی کند زیرا دعای نیمه شبان بیشتر اثر دارد
پلّه پلّه تا ملاقات خدا می روم بی تحمّل سوی عرش کبریا می روم
از برکت نور عشق ببین تا کجا تا کجا تا کجا میروم

من از بی نیازی به ثروت رسیدم که از بی نیازان غنی تر ندیدم
برای رسیدن به آرامش دل من از مال دنیا چه آسان بریدم
من از بی نیازی به ثروت رسیدم که از بی نیازان غنی تر ندیدم
خدایا من از تو دولت نمیخواهم مطاع دنیا و شوکت نمی خواهم
فقط به لطف بی کرانت به من عطا کن آرامش خاطر ای خالق قادر

من از بی نیازی به ثروت رسیدم که از بی نیازان غنی تر ندیدم
من مشتری دائم می خانه ی عشقم سرمست و خراباتی پیمانه ی عشقم
با من سخن از قصر سلیمان نتوان گفت درویش صفت عاشق ویرانه ی عشقم
من از بی نیازی به ثروت رسیدم که از بی نیازان غنی تر ندیدم

غصه نخور عزيزم كه زندگي قشنگه
پير نميشه تو دنيا كسي كه شوخ و شنگه
دو رنگ نباش با هيچكس كه دنيا رنگوارنگه
سنگ ميخوره تو دنيا به اون دلي كه سنگه
غصه نخور عزيزم كه زندگي قشنگه

اونكه يه روزگاري عشقم و ايمونم
اونكه فقط نگاهش دردم و درمونم بود
اما حالا ميبينم كه آفت جونم بود
سنگ ميخوره تو دنيا به اون دلي كه سنگه
غصه نخور عزيزم كه زندگي قشنگه

يه عمر در انتظارش به گوشه اي نشستم
از همه دل بريدم از همه كس گسستم
دل به غريبه ها بست نمك نداره دستم
سنگ ميخوره تو دنيا به اون دلي كه سنگه
غصه نخور عزيزم كه زندگي قشنگه

من از لب تو منتظر یه حرف تازه ام
تا قشنگترین قصه عالم رو بسازم
من از لب تو منتظر یه حرف تازه ام
تا قشنگترین قصه عالم رو بسازم
تو معنی بهترین کلامی
مفهوم تمام شعرهامی
منظور و مراد هر پیامی
تو قبله هر امیدواری
تو مظهر فخر هر تباری
برتر ز لطافت بهاری
من از لب تو منتظر یه حرف تازه ام
تا قشنگترین قصه عالم رو بسازم
تو رئوفی . تو شریفی . تو به حرمت سکوتی
تو عزیزترین عزیز . تو به عمق ملکوتی
تو رئوفی . تو شریفی . تو به حرمت سکوتی
تو عزیزترین عزیز . تو به عمق ملکوتی
من از لب تو منتظر یه حرف تازه ام
تا قشنگترین قصه عالم رو بسازم
تو معنی بهترین کلامی
مفهوم تمام شعرهامی
منظور و مراد هر پیامی
تو قبله هر امیدواری
تو مظهر فخر هر تباری
برتر ز لطافت بهاری
من از لب تو منتظر یه حرف تازه ام
تا قشنگترین قصه عالم رو بسازم

کجا برم خدایا به کی بگم غمم را که غم زبونمو سوزونده
چرا به لب بیارم که آتش درونم تا استخونمو سوزونده
این منم که قمارو باخته
رو نسیم آشیونه ساخته
کجا برم خدایا به کی بگم غمم را که غم زبونمو سوزونده
چرا به لب بیارم که آتش درونم تا استخونمو سوزونده
این منم که قمارو باخته
رو نسیم آشیونه ساخته
مستمو دیوونه ام گریه مستی شده همدم شبهای من آه
بر در میخانه ها حلقه شده تا ابد دست تمنای من آه
مستمو دیوونه ام گریه ی مستی شده همدم شبهای من آه
بر در میخانه ها حلقه شده تا ابد دست تمنای من آه
این منم که قمارو باخته
رو نسیم آشیونه ساخته
آه
کجا برم خدایا به کی بگم غمم را که غم زبونمو سوزونده
چرا به لب بیارم که آتش درونم تا استخونمو سوزونده
این منم که قمارو باخته
رو نسیم آشیونه ساخته
این منم که قمارو باخته
رو نسیم آشیونه ساخته

هرچه گشتیم در این شهر نبود اهل دلی
که بداند غم دلتنگیو تنهایی
هرچه گشتیم در این شهر نبود اهله دلی
که بداند غم دلتنگی و تنهائیی

خونه ی گرم عشقه ما بی تو چه بی فروغ
گریه ی من حقیقی و خنده ی من دروغ
روزهایی که نیامدی وای که چه حالی داشتم
مثله گذشته های دور کاشکی دوست نداشتم

وای بیا تا همیشه خودمو واسه تو یه همراه بدونم
نزار با دله ساده بیتو توو فصله جدائیی بمونم
نزار با دله ساده بیتو توو فصله جدائیی بمونم

چه التماسی واسه تو توو این صدامه
اگه بیای 100 آرزو توو لحظه هام
چه التماسی واسه تو توو این صدامه
اگه بیای صد آرزو تو لحظه هامه

خونه ی گرم عشق ما بی تو چه بی فروغه
گریه ی من حقیقی و خنده ی من دروغ
روز هایی که نیومدی وای که چه حالی داشتم
مثل گذشته های دور کاش کی دوستت نداشتم
کاشکی دوست نداشتم کاشکی دوست نداشتم
کاشکی دوستت نداشتم