نویسنده: Admin2

هنوز به یاد خونه همه دلامون خونه

هرگز باور نداشتیم دنیا اینجور بمونه

سال سال این چند سال

امسال پارسال پیارسال

هر سال میگیم دریغ از پارسال

سال سال این چند سال
امسال پارسال پیارسال

هر سال میگیم دریغ از پارسال

هنوز به یاد خونه همه دلامون خونه

هرگز باور نداشتیم دنیا اینجور بمونه
سال سال این چند سال

امسال پارسال پیارسال

هر سال میگیم دریغ از پارسال

سال سال این چند سال

امسال پارسال پیارسال

هر سال میگیم دریغ از پارسال

وای دل چه خونه از کار این زمونه

حسرت کشیدن سخته خدا میدونه

وای وای خدایا دلزده از خوشیها

با هم چه آتش زدیم ما به آشیونه

هنوز به یاد خونه همه دلامون خونه

هرگز باور نداشتیم دنیا اینجور بمونه

سال سال این چند سال

امسال پارسال پیارسال
هر سال میگیم دریغ از پارسال

سال سال این چند سال

امسال پارسال پیارسال

هر سال میگیم دریغ از پارسال

وای دل چه خونه از کار این زمونه

حسرت کشیدن سخته خدا میدونه

وای وای خدایا دلزده از خوشیها

با هم چه آتش زدیم ما به آشیونه

هنوز به یاد خونه همه دلامون خونه

هرگز باور نداشتیم دنیا اینجور بمونه

سال سال این چند سال

امسال پارسال پیارسال

هر سال میگیم دریغ از پارسال

گل سنگم گل سنگم
چی بگم از دل تنگم
مثل آفتاب اگه بر من
نتابی سردم و بیرنگم
گل سنگم گل سنگم
چی بگم از دل تنگم
مثل آفتاب اگه بر من
نتابی سردم و بیرنگم
همه آهم همه درم
مثل طوفان پر گردم
همه آهم همه درم
مثل طوفان پر گردم
باد مستم که تو صحرا
می پیچم دور تو می گردم
گل سنگم گل سنگم
چی بگم از دل تنگم
مثل آفتاب اگه بر من
نتابی سردم و بیرنگم
مثل بارون اگه نباری
خبر از حال من نداری
بی تو پرپر می شم دو روزه
دل سنگت برام می سوزه
گل سنگم گل سنگم
چی بگم از دل تنگم
گل سنگم گل سنگم
چی بگم از دل تنگم
مثل آفتاب اگه بر من
نتابی سردم و بیرنگم
مثل بارون اگه نباری
خبر از حال من نداری
بی تو پرپر می شم دو روزه
دل سنگت برام می سوزه
گل سنگم گل سنگم
چی بگم از دل تنگم
گل سنگم گل سنگم
چی بگم از دل تنگم
مثل آفتاب اگه بر من
نتابی سردم و بیرنگم
همه آهم همه درم
مثل طوفان پر گردم
همه آهم همه درم
مثل طوفان پر گردم
اد مستم که تو صحرا
می پیچم دور تو می گردم
گل سنگم گل سنگم
چی بگم از دل تنگم
گل سنگم گل سنگم
چی بگم از دل تنگم

به دیدن من بیا مهتاب دراومد بیا عزیزم بیا صبرم سر اومد
میدونی قلبم اروم نداره توو سینه من یه بیقراره
زنجیرو وا کن ز پا دیوونه من چشم انتظارم بیا به خونه ی من
به دیدنه من بیا مهتاب در اومد بیا عزیزم بیا صبرم سر اومد

تو امید منی بزار مردم بدونن غم عشقه تورو توو چشمه من بخونن
تو خورشیده منی من ذره ی محتاج نورم
بیا گرمی بده به جونه من اگرچه دورم
فقط یروز زه تو جدا میشم که توویه گورم
می دونی قلبم ارام نداره توو سینه ی من یه بیقراره
زنجیرو وا کن زه پا دیوونه ی من چشم انتظارم بیا به خونه ی من
به دیدن من بیا مهتاب دراومد بیا عزیزم بیا صبرم سر اومد

به دیدن من بیا مهتاب دراومد بیا عزیزم بیا صبرم سر اومد
میدونی قلبم اروم نداره توو سینه من یه بیقراره
زنجیرو وا کن ز پا دیوونه من چشم انتظارم بیا به خونه ی من
به دیدنه من بیا مهتاب در اومد بیا عزیزم بیا صبرم سر اومد
به دیدن من بیا مهتاب دراومد بیا عزیزم بیا صبرم سر اومد

هفت آسمان را بر درم و از هفت دریا بگذرم
ای شعله ی تابان من هم رهزنی هم رهبری
هم این سری هم آن سری ای نوره بی پایان من
چون میروی بی من نرو ای جانه جان بی تن مرو
ای دیدن تو دین من وی روی تو ایمان من
ای هست تو پنهان شده در هستیه پنهانه من
ای دیدن تو دین من وی روی تو ایمان من
ای هست تو پنهان شده در هستیه پنهانه من
چون می روی بی من نرو ای جان جان بی تن مرو
ای یار من ای یار من ای دلبر و دلداره من
ای محرم و غم خوار من ای دین و ای ایمان من
خوش میروی در جان من ای درده تو درمان من
چون میروی بی من مرو ای جان جان بی تن مرو
هفت آسمان را بردرم و از هفت دریا بگذرم
ای شعله ی تابان من هم ره زنی هم ره بری
هم این سری هم آن سری ای نور بی پایان من
چون میروی بی من نرو ای جان جان بی تن مرو
چون میروی بی من نرو ای جان جان بی تن مرو

از آن زمان که آرزو . چو نقشی از سراب شد
تمام جستجوی دل . سوال بی جواب شد
نرفته کام تشنه ای . به جستجوی چشمه ها
خطوط نقش زندگی . چو نقشه ای بر آّب شد
چه سینه سوز آه ها . که خفته بر لبان ما
هزار گفتنی به لب . اسیر پیچ و تاب شد
نه شور عارفانه ای . نه شوق شاعرانه ای
قرار عاشقانه هم . شتاب در شتاب شد
نه فرصت شکایتی . نه قصه و روایتی
تمام جلوه های جان . چو آرزو به خواب شد
نگاه منتظر به در . نشست و عمر شد به سر
نیامده به خود دگر . که دوره شباب شد

غمت بر نهان خانه دل نشیند بنازی که لیلا به محمل نشیند
پی محملش آن چنان زار گریم که از گریه ام که از گریه ام ناقه در گل نشیند

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
زه بامی که برخواست زه بامی که برخواست مشکل نشیند

از آن زمان که آرزو چو نقشی از سراب شد
تمام جست و جوی دل سوال بی جواب شد
نرفته کام تشنه ای به جست و جوی چشمه ها
خطوط نقش زندگی چو نقشی بر آب شد
چه سینه سوز آه ها که خفته بر لبان ما
هزار گفتنی به لب اسیره پیچ و تاب شد
نه شوره عارفانه ای نه شوقه شاعرانه ای
قراره عاشقانه هم شتاب در شتاب شد

نه فرصت شکایتی نه قصه و روایتی
تمام جلوه های جان چون آرزو به خواب شد
نگاهه منتظر به در نشست و عمر شد بسر
نیامده به خود دگر که دوره ی شباب شد

هفت آسمان را بر درم و از هفت دریا بگذرم
ای شعله ی تابان من هم رهزنی هم رهبری
هم این سری هم آن سری ای نوره بی پایان من
چون میروی بی من نرو ای جانه جان بی تن مرو

ای دیدن تو دین من وی روی تو ایمان من
ای هست تو پنهان شده در هستیه پنهانه من
ای دیدن تو دین من وی روی تو ایمان من
ای هست تو پنهان شده در هستیه پنهانه من
چون می روی بی من نرو ای جان جان بی تن مرو

ای یار من ای یار من ای دلبر و دلداره من
ای محرم و غم خوار من ای دین و ای ایمان من
خوش میروی در جان من ای درده تو درمان من
چون میروی بی من مرو ای جان جان بی تن مرو

هفت آسمان را بردرم و از هفت دریا بگذرم
ای شعله ی تابان من هم ره زنی هم ره بری
هم این سری هم آن سری ای نور بی پایان من
چون میروی بی من نرو ای جان جان بی تن مرو
چون میروی بی من نرو ای جان جان بی تن مرو

خودم تنها تنها دلم چو شام بی فردا دلم چوکشتی بی ناخدا به سینه دریا دلم
به سینه دریا دلم
تو ای خدای مهربان تو ای پناه بی کسان به سنگ غم مشکن دگر چو شیشه مینا دلم
چو شیشه مینا دلم
تو هم برو ای بی وفا مبر بر لب نام مرا دل تنگم بیگانه شد نمیخواهد دیگر تورا
نشان من دیگر مجو حدیث دل دیگر مگو دلم شکسته زیر پا نمیخواهد دیگر تورا
نمیخواهد دیگر تورا
تو ای خدای مهربان تو ای پناه بی کسان به سنگ غم مشکن دگر چو شیشه مینا دلم
چو شیشه مینا دلم
تو هم برو ای بی وفا مبر بر لب نام مرا دل تنگم بیگانه شد نمیخواهد دیگر تورا
نشان من دیگر مجو حدیث دل دیگر مگو دلم شکسته زیر پا نمیخواهد دیگر تورا
نمیخواهد دیگر تورا
تو ای خدای مهربان تو ای پناه بی کسان به سنگ غم مشکن دگر چو شیشه مینا دلم
چو شیشه مینا دلم

امیدم را مگیر از من خدایا خدایا خدایا
دل تنگ مرا مشكن خدايا خدايا خدايا
من دور از آشيانم سر به آسمانم بي نصيب و خسته
ماندم جدا ز ياران از بلاي طوفان بال من شكسته
اميدم را مگير از من خدايا خدايا خدايا
دل تنگ مرا نشكن خدايا خدايا خدايا
از حريم دلم رفته رنگ هوس روز و شب به كه گويم در درون قفس
وه كه دست قضا بسته بال مرا روز و شب ز گلويم ناله خيزد و بس
ميزنم فرياد هرچه باداباد واي از اين طوفان واي از اين بيداد