نویسنده: Admin2

در گیر و دار محکمه میزان دروغگوست

در کشوری که رعیت و سلطان دروغگوست

تشخیص گرگ ها چقدر سخت میشود

در گله ای که حضرت چوپان دروغگوست

آن کس که راه راست نشان می دهد به شهر

سخت است باورش که چه آسان دروغگوست

شهری دروغگو خطرش کمترست از

یک رهگذر که از سر ایمان دروغگوست، دروغگوست

تاریخ را لشکر قالب نوشته است

تاریخگوی قالب دوران دروغگوست

ما را گریز نیست از قحطی و دشمنی

وای از قبیله ای که فراوان دروغگوست

داد از قبیله ای که فراوان دروغگوست

باید به امید کدامین علاج بود

وقتی طبیب از سر درمان دروغگوست

آنکس که راست گفتن ما را حرام کرد

صد بار توبه کرد و کماکان دروغگوست

وای از قبیله ای که فراوان دروغگوست

داد از قبیله ای که فراوان دروغگوست

ملتی افتاده و زار و زبون
گرگِ بیرون دارد و گرگِ درون
حلقه حلقه گرگ، پیرامون ما
سیرشان هرگز نسازد خون ما
گر چنین بر ما بزرگی می‌کنند
بره می‌بینند و گرگی می‌کنند

گفت دانایی که گرگی خیره سر
هست پنهان در نهادِ هر بشر
لاجرم جاری‌ست پیکاری ستُرگ
روز و شب، مابین این انسان و گرگ

زور بازو چاره‌ی این گرگ نیست
صاحبِ اندیشه داند چاره چیست
ای بسا انسان رنجورِ پریش
سخت پیچیده گلوی گرگِ خویش

هر که با گرگش مدارا می‌کند
خلق و خوی گرگ پیدا می‌کند
هر که با گرگش مدارا می‌کند
خلق و خوی گرگ پیدا می‌کند

مردمان گر یکدگر را می‌دَرند
گرگ‌هاشان رهنما و رهبرند
آن ستمکاران که با هم محرمند
گرگ‌هاشان آشنایان همند

در جوانی جان گرگت را بگیر
وای اگر این گرگ گردد با تو پیر
روز پیری گرچه باشی همچو شیر
ناتوانی در مصاف گرگ پیر

هر که گرگش دراندازد به خاک
رفته‌رفته می‌شود انسان پاک
وان که از گرگش خورد هردم شکست
گرچه انسان می‌نُماید گرگ هست

هر که با گرگش مدارا می‌کند
خلق و خوی گرگ پیدا می‌کند
هر که با گرگش مدارا می‌کند
خلق و خوی گرگ پیدا می‌کند
هر که با گرگش مدارا می‌کند
خلق و خوی گرگ پیدا می‌کند
هر که با گرگش مدارا می‌کند
خلق و خوی گرگ پیدا می‌کند

گرگ‌ها همراه و
انسان ها غریب
با که باید گفت
این حال عجیب؟!

معلم تاریخ ما عاشق آزاده ای بود

فقط یه قصه گوی خوب، مشرقی ساده ای بود

معلم تاریخ ما هرگز به ما نگفت چرا

گذشته ها رو قصه کرد نه چند و چون ماجرا

تاریخ وحشتکده ای بی شرم و بی ترحم است

دریای آتش است و خون پیوسته در تلاطم است

شمشیر فاتحان قلم، مرکب خون مردم است

در این هیاهوی غریب، معنای آدمی گم است

معلم تاریخ ما کاشکی به ما میگفت چرا

چرا پسر جای پدر، چرا سقوط چرا سفر

ویرانی یک سرزمین فقط برای یک نفر

معلم تاریخ ما کاشکی به ما میگفت چرا

تاریخ وحشتکده ای بی شرم و بی ترحم است

در این هیاهوی غریب معنای آدمی گم است

تاراج یا خراج خون یا قتل عام بی دریغ

فریب تاریخی عدل، ایمان به ضرب و زور تیغ

برادران حیله گر، پدرکشان بی پسر

توطئه های مادران، پسر به کیفر پدر

هنوز خون میجوشد از فواره های باغ فین

به یاد اعدام امیر با حیله و فتوای دین

معلم تاریخ ما کاشکی به ما میگفت چرا

نان خیانت ها چرا بر سفره تفاهم است

هر فتح باری از شکست بر شانه های مردم است

تاریخ وحشتکده ای بی شرم و بی ترحم است

در این هیاهوی غریب معنای آدمی گم است

اگر به ما می گفت چرا شاید که اینجا نبودیم

در خانه یا دور از دیار، با هم و تنها نبودیم

اگر به ما می گفت چرا شاید که اینجا نبودیم

شاید که اینجا نبودیم

با هم و تنها نبودیم

شاید که اینجا نبودیم

ای خدا ای خدا ای خدا آآآ
دیگه دنیا واسه من تاریکه
زندگی کوره رهی باریکه
آخر قصه من نزدیکه
این منم از همه جا وا مانده
از همه مردم دنیا رانده
رانده و خسته و تنها مانده
ای خدا ای خدا ای خدا
عشق بی غم توی خونه
خنده های بچه گونه
به دلم شد آرزو
بازی عمرمو باختم
کاخ امیدی که ساختم
عاقبت شد زیر و رو
ای خدا ای خدا ای خدا
تو بر من ای فلک بیداد کردی
دل شاد مرا ناشاد کردی
شکستی در گلویم شوق آواز
نصیبم نصیبم ناله و فریاد کردی
ای خدا ای خدا ای خدا
دیگه دنیا واسه من تاریکه
زندگی کوره رهی باریکه
آخر قصه من نزدیکه
این منم از همه جا وا مانده
از همه مردم دنیا رانده
رانده و خسته و تنها مانده
ای خدا ای خدا ای خدا

راضی مشو که عشقمو کور کنی نور باشی و شب منو بی نور کنی
راضی مشو عشقی که نزدیک شده با سردیات از دل من دور کنی
دلت میاد که عشق من بمیره یه دنیا غم تو سینه جا بگیره
اون دل سنگت که جدا از منه از منه شیشه عمرم رو میخواد بشکنه بشکنه
گریه برات میکنم و اشک من اشک من خوابه که آتیش به دلم میزنه میزنه
دلت میاد که عشق من بمیره یه دنیا غم تو سینه جا بگیره

دلا خدایا نگرونه ای وای ای وای غم جدایی چه گرونه ای وای ای وای
خزون به دنبال بهاره دردا دردا بهار گلها گذرونه ای وای ای وای
اون دل سنگت که جدا از من از من شیشه عمرم رو میخواد بشکنه بشکنه
گریه برات میکنم و اشک من اشک من خواب که آتیش به دلم میزنه میزنه
دلت میاد که عشق من بمیره یه دنیا غم تو سینه جا بگیره

تو ای جان دل من هستی من

تو ای در شام غمها مستی من تو ای بنشسته با خون در وجودم

تو ای امید و عشق و تار و پودم

نمیدانم که بی تو نمیدانم که بی تو چیستم من

اگر روزی نباشی کیستم من نمیدانم که بی تو چیستم من

اگر روزی نباشی نیستم من در این سینه دلی دیوانه دارم

که گویم دشمنی در خانه دارم

غم که با شادی هم آغوشی نداره
گریه کن گریه که خاموشی میاره
بذار امشب نکنم اشکامو پنهون
کی میگه مستی فراموشی میاره
دل سرده سرده همه رنج و درده
چشمام یه دریاست بس که گریه کرده
دل سرده سرده همه رنج و درده
چشمام یه دریاست بس که گریه کرده
حالا که تو ابر چشمام بارون غم نهفته
تو شوره زار قلبم گلهای غم شکفته
بازم میخوام چشمای من مروارید بارون کنه
غم تا میاد به خونه مون شهرو چراغون کنه
آسمون قلب منو ابرای غم گرفته
گریه پنهونی مگه دردامو درمون کنه
دل سرده سرده همه رنج و درده
چشمام یه دریاست بس که گریه کرده
دل سرده سرده همه رنج و درده
چشمام یه دریاست بس که گریه کرده
غم که با شادی هم آغوشی نداره
گریه کن گریه که خاموشی میاره
بذار امشب نکنم اشکامو پنهون
کی میگه مستی فراموشی میاره
دل سرده سرده همه رنج و درده
چشمام یه دریاست بس که گریه کرده
دل سرده سرده همه رنج و درده
چشمام یه دریاست بس که گریه کرده
دل سرده سرده همه رنج و درده
چشمام یه دریاست بس که گریه کرده

مهربون من بهار منه هستی منه من کویر و اون به زیبایی خوشه چیدنه
می اد با دل مهربون من یه دیوونه هم زبون می شه
به مهمونی دل خدا می اد زمی ن زیر پام اسمون می شه
رقص بارون روی پونه های بهاره اروم اروم چشمونش بهار و می اره
مثل هستیه مثل مستیه تو دستای من جان اخرینه
تو خاموشیم فراموشیم طنین یه اواز دلنشینه

مهربون من بهار من هستی من من کویر و اون به زیبایی خوشه چیدنه
پریشون می خونه ها دلم الهی نبینم شکست دل
الهی که از درد عاشقی نبینم به ماتم نشسته دل
رقص بارون روی پونه های بهاره اروم اروم چشمونش بهار و می اره
مثل هستیه مثل مستیه تو دستای من جان اخرینه
تو خاموشیم فراموشیم طنین یه اواز دلنشینه

وقتی که از تو دورم
آب واسه من میمیره
دلم میون سینه
پرنده ای اسیره
هزار و یک حرف تو دلم
برات نگفته دارم
وقتی نگام بهت میفته
زبونم میگیره

وقتی که از تو دورم
یک ساله هر یه روزم
شمع شبستون میشم
آروم آروم میسوزم
به دل میگم شب تا سحر
یادش نکن دوباره
دلم میگه دیوونشم
دوستش دارم هنوزم

گلهای شادی رو ز قلبم نچین
شعله عشقو توی چشمام ببین
ببین که از تب عشق
دارم آب میشم آسون
توی دستای گرمت
منم برف زمستون
به من نخند عزیزم
پریشونم پریشون
وقتی که از تو دورم
آب واسه من میمیره
دلم میون سینه
پرنده ای اسیره
هزار و یک حرف تو دلم
برات نگفته دارم
وقتی نگام بهت میفته
زبونم میگیره

گلهای شادی رو ز قلبم نچین
شعله عشقو توی چشمام ببین
ببین که از تب عشق
دارم آب میشم آسون
توی دستای گرمت
منم برف زمستون
به من نخند عزیزم
پریشونم پریشون
وقتی که از تو دورم
یک ساله هر یه روزم
شمع شبستون میشم
آروم آروم میسوزم
به دل میگم شب تا سحر
یادش نکن دوباره
دلم میگه دیوونشم
دوستش دارم هنوزم
دوستش دارم هنوزم
دوستش دارم هنوزم
دوستش دارم هنوزم