نویسنده: Admin2

ای یار نازنینم یار دل حزینم

بیا بشین به پای حرفای آخرینم

میدونم که این شبا شبستون آخریه

به بهار نمیکشم زمستون آخریه

پری آخری و پریشون آخریه

دیگه جون نیست تو تنم نیمه جون آخریه

دیگه جون نیست تو تنم نیمه جون آخریه

تو میون این همه عروسکای دمدمی

تویی که این روزا دل سوزی و

دل سوزی و یار و همدمی آی یار و همدمی

میدونم فرشته ای فرشته آسمونا

یه پری زاده ی ماهی که تو جلد آدمی

اولا غریبه بودی واسه من

حق حق گریه تو نشناخته بودم

کاشی از اول عمرم دلمو

توی اون بعض صدات باخته بودم

میدونم که این شبا شبستون آخریه

به بهار نمیکشم زمستون آخریه

پری آخری و پریشون آخریه

دیگه جون نیست تو تنم نیمه جون آخریه

دیگه جون نیست تو تنم نیمه جون آخریه

میروم دیگر چون پرستو ها

میکنم ترک آشیان دیگر

برنمیگردم این ره رفته

چون نمیگردی مهربان دیگر

خسته از تاریکی شبها

میروم افسرده و تنها

پر کشم تا قصر رویاها

تا ببینم طلوع فردا را

پر کشم تا قصر رویاها

تا ببینم طلوع فردا را

به جز اشک غم تو بارانی

به کویر دلم نمیریزد

به جز اشک غم تو بارانی

به کویر دلم نمیریزد

جز نوای غم و پریشانی

ز دل ساز من،نمیخیزد

روم آهسته از سر راهت

برو دست خدا به همراهت

روم آهسته از سر راهت

برو دست خدا به همراهت

میروم دیگر چون پرستو ها

میکنم ترک آشیان دیگر

برنمیگردم این ره رفته

چون نمیگردی مهربان دیگر

خسته از تاریکی شبها

میروم افسرده و تنها

پر کشم تا قصر رویاها

تا ببینم طلوع فردا را

پر کشم تا قصر رویاها

تا ببینم طلوع فردا را

چرا اینجوری نگام میکنی شاید نمیدونی
که همونم اگه تو خونه خرابم نمیکردی
من همون ساده دل عاشق بی نام و نشونم
پیش مردماگه دیوونه خطابم نمیکردی
کاش میمردم زیر پات تا بدونی عاشق زارم
اگه اینجوری میشد نقشه برابم نمیکردی
اگه چون برق بلا هستیم و درهم نمیریختی
مثل برگهای خزون پا برکابم نمیکردی
چرا اینجوری نگام میکنی شاید نمیدونی
که همونم اگه تو خونه خرابم نمیکردی
شبنم صبح شدم تا تن پاکترو بشویم
اما تو خاک سر رات حسابم نمیکردی
اگه این بارون اشکو زیر پاهات نمیریختم
روی امواج نگاهت یه حبابم نمیکردی
اگه چون برق بلا هستیم و درهم نمیریختی
مثل برگهای خزون پا برکابم نمیکردی
اگه این بارون اشکو زیر پاهات نمیریختم
روی امواج نگاهت یه حبابم نمیکردی
چرا اینجوری نگام میکنی شاید نمیدونی
که همونم اگه تو خونه خرابم نمیکردی

دلت یه شوره زاره کویر بی بهاره

کی باغبون عاقل تو شوره گل میکاره

از شوره گل از گل وفا هرگز مجو

دیگه برام از زندگی قصه نگو

با وعده های رنگین با بوسه ی دروغین

دل منو ربودی

تو با فریبت از نو دریچه های غم رو

به روی من گشودی

از شوره گل از گل وفا هرگز مجو

دیگه برام از زندگی قصه نگو

از عشق پاکم خسته ای

پای کسی نشسته ای

چشم و دلت رو بسته ای

نگو یه روحیم در دو تن

که تو دیگه به چشم من عروسک شکسته ای

از شوره گل از گل وفا هرگز مجو

دیگه برام از زندگی قصه نگو

از عشق پاکم خسته ای

پای کسی نشسته ای

چشم و دلت رو بسته ای

نگو یه روحیم در دو تن

که تو دیگه به چشم من عروسک شکسته ای

از شوره گل از گل وفا هرگز مجو

دیگه برام از زندگی قصه نگو

از شوره گل از گل وفا هرگز مجو

دیگه برام از زندگی قصه نگو

هر چی میاد سرمن بازی سرنوشته

نفرین به روزگارم نفرین به این گذشته

چه سرنوشت شومی رو پیشونیم نوشته

چه سرنوشت شومی رو پیشونیم نوشته

آخه چی میخوای ازمن منو رها کن ای غم

تو روخدا ولم کن ببین تو اشک و آهم

چه سرنوشت شومی رو پیشونیم نوشته

چه سرنوشت شومی رو پیشونیم نوشته

ازدست ین زمونه دارم می شم دیوونه

د لم برای یارم همش میگیره بو نه

چند وقته رفته یارم چیکار کنم با این غم

تو سینه این دل من همش گرفته ماتم

چیکار کنم خدایا

شدم اسیر غمها

باید برم از اینجا

دل بزنم به دریا

در سکوت کوچه های سرد شبها آه

دل گرفته زین همه بیگانگی ها

رنگها نیرنگها دیوانگی ها

کوچه ها ای کوچه های کودکی های پر از راز و قشنگم

باز امشب تکیه گاه من شوید و این دل تنها و تنگم

این منم تنهای تنها آه

در سکوت کوچه های سرد شبها آه

دل گرفته زین همه بیگانگی ها

رنگها نیرنگها دیوانگی ها

با من امشب گریه کن ای یار

با من امشب گریه کن ای یار

با من امشب گریه کن ای یار

ای لبریز بغض جاودانه

تا بخواند با صدای ریزش باران دل تنگم ترانه

با من امشب گریه کن ای یار

با من امشب گریه کن ای یار

با من امشب گریه کن ای یار

این منم تنهای تنها آه

در سکوت کوچه های سرد شبها آه

دل گرفته زین همه بیگانگی ها

رنگها نیرنگها دیوانگی ها

کوچه ها ای کوچه های کودکی های پر از راز و قشنگم

باز امشب تکیه گاه من شوید و این دل تنها و تنگم

ﮔﻞ ﻣﺮﻳﻢ ﺳﺮ راه ﺗﻮ ﭘﺮﭘﺮ ﻛﺮدم
ﻧﺪاﻧﺴﺘﻢ ﻗﺴﻤﻬﺎی ﺗﻮ ﺑﺎور ﻛﺮدم
ﮔﻞ ﻣﺮﻳﻢ ﺳﺮ را ﺗﻮ ﭘﺮﭘﺮ ﻛﺮدم
ﻧﺪاﻧﺴﺘﻢ ﻗﺴﻤﻬﺎی ﺗﻮ ﺑﺎور ﻛﺮدم
ﺑﻴﺎدم ﺑﻴﺎدم آﻳﺪ آن ﺷﺐ در ﺳﻜﻮت ﺻﺤﺮا
ﺗﻮﺑﻮدی و ﻣﻨﻮ ﻣﻬﺘﺎﺑﻮ ﻋﻄﺮ ﮔﻠﻬﺎ
رﻫﺎ ﺑﻮد زﻏﻤﻬﺎ دل ﻣﺎ
رﻓﺘﻴﻮ ﺷﺪ ﻓﻨﺎ آن روﻳﺎ
دردﻟﻢ ﺷﺪ ﺑﻰ ﺗﻮ ﻫﻨﮕﺎﻣﻪ ﺑﺮﭘﺎ
دراﻧﺘﻈﺎرت ﻋﻤﺮم ﻫﺪر ﺷﺪ ﻧﻔﺮﻳﻦ ﺑﺮاﻳﻦ روﻳﺎ
ﮔﻞ ﻣﺮﻳﻢ ﺳﺮ را ﺗﻮ ﭘﺮﭘﺮ ﻛﺮدم
ﻧﺪاﻧﺴﺘﻢ ﻗﺴﻤﻬﺎی ﺗﻮ ﺑﺎور ﻛﺮدم

زورقی در دست طوفان مانده ام
کلبه ای خاموش و ویران مانده ام
در خزان آرزوها بی پناه
عابری در زیر باران،مانده ام
در خزان آرزوها بی پناه
عابری در زیر باران،مانده ام
کولی سرگشته ام سوی تو برگشته ام
کولی سرگشته ام سوی تو برگشته ام

چون معابد پر شکوهی پر شکوه
پر غروری پر غروری مثل کوه
عشق تو یه جاده ی بی انتهاست
رفتم از این ره ندانستم خطاست
کولی سرگشته ام سوی تو برگشته ام
کولی سرگشته ام سوی تو برگشته ام

عشق تو چشمه ی جاری بهر گلهای بهاری
دل من کبوتر عشق دل تو باز شکاری
دل من کبوتر عشق،دل تو باز شکاری
کولی سرگشته ام سوی تو برگشته ام
کولی سرگشته ام سوی تو برگشته ام
زورقی در دست طوفان مانده ام
کلبه ای خاموش و ویران مانده ام
در خزان آرزوها بی پناه
عابری در زیر باران،مانده ام
در خزان آرزوها بی پناه
عابری در زیر باران،مانده ام
کولی سرگشته ام سوی تو برگشته ام
کولی سرگشته ام سوی تو برگشته ام
کولی سرگشته ام سوی تو برگشته ام
کولی سرگشته ام سوی تو برگشته ام