نویسنده: Admin2

چشماتو از ترس نبندگریه نکن

بازم بخند داداش کنارت می مونه

واسه ت لالایی می خونه

قصه بخوای میگم برات بخواب پیش عروسکات

شبا درازه عمر کوتاه همزبون هستیم

ما دو تا خواهر نازه کوچولو دیگه نترسی

از لولو خواهر نازه کوچولو دیگه نترسی

از لولو گریه نکن ابرا سیاس برات میگم

مامان کجاس مامان تو خونه خداس

دست ما از اونجا کوتاس

سره نخ بادکنکت واسه مامان نامه میدیم

میگیم اذیت نداریم مامان بیا که خوب شدیم

خواهر نازه کوچولو دیگه نترسی از لولو

خواهره نازه کوچولو دیگه نترسی از لولو

بیا دو تا بال قشنگ از کاغذای رنگارنگ

برای هم درست کنیم باهم دیگه پر بزنیم

بپرسیم از پرنده ها مرغ سفید زاغ سیاه

خدا کجا خونه داره مامانو بینیم دوباره

خواهر نازه کوچولو دیگه نترسی از لولو

خواهر نازه کوچولو دیگه نترسی از لولو

نمیدونم در عاشقی چه حکمتی است

با اینکه عاشق همش میخوره به بن بست

بازم میره دنبال عشق با چشم بسته

یه وقت خبردار میشه که دلش شکسته

وقتی که دل بلرزه از نگاهی

آدم میمونه بر سر دو راهی

بازم میره دنبال عشق با چشم بسته

یه وقت خبردار میشه که دلش شکسته

وقتی که دل بلرزه از نگاهی

آدم میمونه بر سر دو راهی

ما که از کویر این محبتیم

قصه ای برای این جماعتیم

همه ی شادیا مال منو تویست

فارغ از رنج عذاب و محنتیم

دیگه بین منو تو فاصله نیست

آخه حرف منو تو هر دو یکیست

کتاب خوب قلب من با یادت

هر ورقش قصه گرم خوابه

تو ذهن عاشقم کلام اسمت

همیشه قهرمان این کتابه

رفتن از این خونه نمیکنه منو وسوسه

همین که با یاد تو باشم واسه موندن بسه

رفتن از این خونه نمیکنه منو وسوسه

همین که با یاد تو باشم واسه موندن بسه

هر دونه نامت واسه من یه دنیاست

با تر میخونم نکنه تموم شه

قسم میدم بارون نباره چشمام

نکنه حرف نامه هات حروم شه

رفتن از این خونه نمیکنه منو وسوسه

همین که با یاد تو باشم واسه موندن بسه

رفتن از این خونه نمیکنه منو وسوسه

همین که با یاد تو باشم واسه موندن بسه

جای سرانگشتای تو رو کاغذ

انگار هنوز گرمه زیر دست من

حالا که با خیال تو میشم مست

میگم چه دنیاییه با تو بودن

حالا که با خیال تو میشم مست

میگم چه دنیاییه با تو بودن

رفتن از این خونه نمیکنه منو وسوسه

همین که با یاد تو باشم واسه موندن بسه

رفتن از این خونه نمیکنه منو وسوسه

همین که با یاد تو باشم واسه موندن بسه

درویش قلندر که به سر تاج گرفت

با تاج گدایی ز شهان باج گرفت

دلامون شکسته یا علی

زبونامون بسته یا علی

چشمامون همه به راه تو

مردای خسته یا علی

بس که بلند شد دستمون

سوی خدای آسمون

نقش خدا رو دستامون

حالا نشسته یا علی

مدد کن یا علی و یا علی و یا علی

مدد کن یا علی و یا علی و یا علی

نقش خدا رو دستامون

حالا نشسته یا علی

مدد کن یا علی ویا علی و یا علی

مدد کن یا علی و یا علی و یا علی

هرچه تبر زدی مرا زخم نشد جوانه شد

زجه مغرور تنم ترنم ترانه شد

من به خاکستر نشینی عادت دیرینه دارم

سینه مالا مال درد اما دلی بی کینه دارم

پاکبازم من ولی در آرزویم عشق بازیست

مثل هر جنبنده ای من هم دلی در سینه دارم

من عاشق عاشق شدنم من عاشق عاشق شدنم

پرنده از غم غربت میمیره

نمیتونه باز دوباره پر بگیره

میدونه از آشیونه خیلی دوره

توی زندون غریبه ای اسیره

آسمون آبیه هر جا که بری

اما آسمون دل وا نمیشه

نبض من برای ایران میزنه

شعر من مرثیه ی دربدره

توی کوچه های شهر

بی رفیق و همسفر

واسه دل از غم تنهایی میخونم

ای وطن ای سرزمین

ای همیشه بهترین

دیگه میمیرم اگه با تو نمونم

آسمون آبیه هر جا که بری

اما آسمون دل وا نمیشه

نبض من برای ایران میزنه

شعر من مرثیه ی دربدره

توی کوچه های شهر

بی رفیق و همسفر

واسه دل از غم تنهایی میخونم

ای وطن ای سرزمین

ای همیشه بهترین

دیگه میمیرم اگه با تو نمونم

اگه جام اينجاست تا دنيا دنياست دل من ديگه وا نميشه

هميشه اينجا قشنگه اما اما خونه ما نميشه

خبر نداشتيم دنيا سنگه دلا مثل شيشه

چه زود اميدا پاشيد از هم براي هميشه

گلامون تو خونه همه شاداب بود

دلامون گرم از عشق مثل آفتاب بود

افسوس بخت ما خواب بود دنيا همش سراب بود

چشمامون به فردا حيف فردا نقش بر آب بود

اگه جام اينجاس تا دنيا دنياس دل من ديگه وا نميشه

هميشه اينجا قشنگه اما مثل خونه ما نميشه

خبر نداشتيم دنيا سنگه دلا مثل شيشه

چه زود اميدا پاشيد از هم براي هميشه

حالا من دور از اون خونم چي بخونم نميدونم

چرا پرنده بخت رو شاخه پر زد و رفت

با سرنوشت چه کنيم اگر که در زد و رفت

هراس من هراس تو هراس از فرداست

هراس از فردايي که عاشق خيلي تنهاست

اگه جام اينجاس تا دنيا دنياس دل من ديگه وا نميشه

هميشه اينجا قشنگه اما مثل خونه ما نميشه

خبر نداشتيم دنيا سنگه دلا مثل شيشه

چه زود اميدا پاشيد از هم براي هميشه

هر چی میخوام اسم وطن نیارم باز می بینم جز اون چیزی ندارم
وطن وطن میکنم و میدونم آخرشم جونمو روش میذارم
هرچی بگم کم داره باز یه چیزی باز می بینم جاش خالیه عزیزی
فقط میگم که هر چی هست اسیری ست در به دری بی کسی و غریبی است
آدما که درده وطن ندارند بپرس ببین پس کین و چی دارن
بپرس ببین قبله شون از کدوم راست اونا که ایرانم و دوس ندارن
سر روی مهره خاک کی میذارن

بی وطنی لایق دشمن هامون بذار که تا یکی بشه صدامون
دلم می خواد یه روز بیاد بتونم تو کوچه مون مست کنم و بخونم
داد بزنم ای ایران ایران جونم رو پرچمت چکیده رنگ خونم
سرود آزادی برات می خونم از تو قفس آزاد میشی میدونم
آدما که درد وطن ندارن بپرس ببین پس کین و چی دارن
بپرس ببین قبلشون از کدوم راست اونا که ایرانم دوست ندارن
سر روی مهر خاک کی میذارن