برچسب: داریوش

سوار خواهد آمد سرای رفت و رو کن

کلوچه بر سبد نه شراب در سبو کن

ز شستشوی باران صفای گل فزون تر

کنار چشمه بنشین نشاط شتستشو کن

سوار خواهد آمد سوار خواهد آمد

سوار خواهد آمد سوار خواهد آمد

سکوت سهمگین را در این دیار بشکن

بخوان به رقص آری ، بخند و های و هو کن

سحر که حکم قاضی ، برد به سنگسارت

نماز عاشقی را به خون دل وضو کن

سوار خواهد آمدسوار خواهد آمد

سوار خواهد آمد سوار خواهد آمد

سحر که حکم قاضی ، برد به سنگسارت

نماز عاشقی را به خون دل وضو کن

سوار خواهد آمدسوار خواهد آمد

سوار خواهد آمد سوار خواهد آمد

سحر که حکم قاضی ، برد به سنگسارت

نماز عاشقی را به خون دل وضو کن

بی همگان بسر شود بی تو بسر نمیشود

داغ تو دارد این دلم جای دگر نمیشود…

بی تو برای شاعری واژه خبر نمیشود

بغض دوباره دیدنت هست و بدر نمیشود

فکر رسیدن به تو،فکر رسیدن به من

از تو به خود رسیده ام این که سفر نمیشود

بی همگان بسر شود بی تو بسر نمیشود

داغ تو دارد این دلم جای دگر نمیشود…

دلم اگر به دست تو به نیزه ای نشان شود

برای زخم نیزه ات سینه سپر نمیشود

صبوری و تحملت همیشه پشت شیشه ها

پنجره جز به بغض تو ابری و تر نمیشود

بی همگان بسر شود بی تو بسر نمیشود

داغ تو دارد این دلم جای دگر نمیشود…

صبور خوب خانگی شریک ضجه های من

خنده خسته بودنم زنگ خطر نمیشود

حادثه یکی شدن حادثه ای تازه نبود

مرد تو جز تو از کسی زیر و زبر نمیشود

بفکر سر سپردنم به اعتماد شانه ات

گریه ی بخشایش من که بی ثمر نمیشود

همیشگی ترین من،لاله نازنین من

بیا که جز به رنگ تو دگر سحر نمیشود

بی همگان بسر شود بی تو بسر نمیشود

آزادگی را من ندیدم این زمان
غیر از کلامی
جز این اگر دیدی به او جانا رسان
از ما سلامی
باور مکن در عهد ما
یک جو در این دلها صفا
کو همدمی وای از این
بی همزبانی
پایان عشق این است اگر
خواهم که گردون سررسد
از من به جا نگذارد
نام ونشانی
همدرد پروانه منم
آتش به دل و دیوانه منم
شب ها تا هنگام سحر
تک مشتری میخانه منم
پابوس پیمانه منم
تا دهد لب برلبم
درمستی افسانه منم
در بی خبری رندانه منم
شب گردی آشفته سری
در نیمه شبان مستانه منم
گم کرده جانانه منم
آه از این تاب وتبم
آزادگی را من ندیدم این زمان
غیر از کلامی
جز این اگر دیدی به او جانا رسان
از ما سلامی
باور مکن در عهد ما
یک جو در این دلها صفا
کو همدمی وای از این
بی همزبانی
پایان عشق این است اگر
خواهم که گردون سررسد
از من به جا نگذارد
نام ونشانی

آیینه من شکسته چرا

به چهره غبارم نشسته چرا

مرا ای دل من دعا کن

مرا ای دل من دعا کن

آمد زمان اسیری من

که گوید سلامی به پیری من

مرا ای جوانی صدا کن

مرا ای جوانی صدا کن

زمان لحظه لحظه شود ماه و سالی

زمانی بخوابی دمی با خیالی

به آسوده بودن ولی کو مجالی

مگر عمر نوحی که باشد محالی

من آن بید پیرم که می ترسم اکنون

شکسته شوم به نوازش بادی

من آن مرغ عشقم که لب نگشودم

میان چمن به ترانه شادی

تو ای نشاط زندگی کجایی

مگر بخوابم، تا به خوابم آیی

زمان لحظه لحظه شود ماه و سالی

زمانی بخوابی دمی با خیالی

به آسوده بودن ولی کو مجالی

مگر عمر نوحی که باشد محالی

من آن بید پیرم که می ترسم اکنون

شکسته شوم به نوازش بادی

من آن مرغ عشقم که لب نگشودم

میان چمن به ترانه شادی

تو ای نشاط زندگی کجایی

مگر بخوابم، تا به خوابم آیی

زمان لحظه لحظه شود ماه و سالی

زمانی بخوابی دمی با خیالی

به آسوده بودن ولی کو مجالی

مگر عمر نوحی که باشد محالی

زمان لحظه لحظه شود ماه و سالی

زمانی بخوابی دمی با خیالی

به آسوده بودن ولی کو مجالی

مگر عمر نوحی که باشد محالی

قسم به دل‌های خسته خسته دلان

قسم به قلب شکسته خسته دلان

به آه برلب نشسته خسته دلان

که من در این سینه

جز غمی آشنا به دل هم‌زبان ندارم

از او جدا مانده‌ام

در این رهگذر ز یارم نشان ندارم

قسم به دل‌های خستة خسته دلان

قسم به قلب شکستة خسته دلان

به آه برلب نشستة خسته دلان

که من در این سینه

جز غمی آشنا به دل هم‌زبان ندارم

از او جدا مانده‌ام

در این رهگذر ز یارم نشان ندارم

ببین به شام بی‌ستاره‌ام

نکرده چاره‌ام ، نگاه چاره‌سازی

نخوانده با نوای خسته‌ام

نی شکسته‌ام ، نوای دلنوازی

نخوانده با نوای خسته‌ام

نی شکسته‌ام ، نوای دلنوازی

نوای دلنوازی

ز حسرتم آه بی‌ثمر

برلب تا کی ،یارب تا کی

به سینه ام سوز پر شرر

هر شب تاکی ، یارب تا کی

چه‌کنم ، چه‌کنم چه‌کنم ، چه‌کنم

ببین به شام بی‌ستاره‌ام

نکرده چاره‌ام ، نگاه چاره‌سازی

نخوانده با نوای خسته‌ام

نی شکسته‌ام ، نوای دلنوازی

نخوانده با نوای خسته‌ام

نی شکسته‌ام ، نوای دلنوازی

نوای دلنوازی

قسم به دل‌های خسته خسته دلان

قسم به قلب شکسته خسته دلان

به آه برلب نشسته خسته دلان

که من در این سینه

جز غمی آشنا به دل هم‌زبان ندارم

از او جدا مانده‌ام

در این رهگذر ز یارم نشان ندارم

که من در این سینه

جز غمی آشنا به دل هم‌زبان ندارم

از او جدا مانده‌ام

در این رهگذر ز یارم نشان ندارم

شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده
دلامون جای غمه لونه درده
تو رو بی من منو دور از تو گذاشته
چی بگم با من و تو دنیا چه کرده
آسمون با من و تو قهره دیگه
هر کدوم از ما تو یک شهر دیگه
تو دلم این همه غم جا نمیگیره
چی به جز غم داره این دل که اسیره
گفتی از یاد میره این غم ها یه روزی
تو دلم ریشه دوونده دیگه دیره
آسمون با من و تو قهره دیگه
هر کدوم از ما تو یک شهر دیگه
تو میگی نامه نوشتی نرسیده
از تو یک خط یا نشون هیچکی ندیده
منم امشب واسه تو نامه نوشتم
اما اشکام همه رو نامه چکیده
تو میگی نامه نوشتی نرسیده
از تو یک خط یا نشون هیچکی ندیده
منم امشب واسه تو نامه نوشتم
اما اشکام همه رو نامه چکیده
اما اشکام همه رو نامه چکیده
آسمون با من و تو قهره دیگه
هر کدوم از ما تو یک شهر دیگه
شبامون آخ که چه تاریک و چه سرده
دلامون جای غمه لونه درده
تو رو بی من منو دور از تو گذاشته
چی بگم با من و تو دنیا چه کرده
آسمون با من و تو قهره دیگه
هر کدوم از ما تو یک شهر دیگه
آسمون با من و تو قهره دیگه
هر کدوم از ما تو یک شهر دیگه

در بندها بس بنديان, انسان به انسان ديده ام

از ***تا ***, حيوان به حيوان ديده ام

در مكر او در فكر اين, در شكر او در ذكر اين

از ***تا ناجيان, شيطان به شيطان ديده ام

ديدى اگر بى خانمان, از هر تبارى صد جوان

من پيرهاى ناتوان دربان به دربان ديده ام

اى روزگار دلشكن, هر دم مرا سنگى مزن

من سنگها در لقمه نان, دندان به دندان ديده ام

از خود رجز خوانى مكن, تصوير گردانى مكن

من گردن گردنكشان, رسمان به رسمان ديده ام

شرح ستم بس خوانده ام, آتش به آتش مانده ام

من اشك چشم كودكان, دامان به دامان ديده ام

از اين كله تا آن كله فرقى ندارد شيخ و شه

من ***و ***ايران به ايران ديده ام

ماتم چه گويم زين وطن كز برگ برگ اين چمن

من خون چشم شاعران ديوان به ديوان ديده ام

چكش به فرق من مزن اى صبر فولادين من

من ضربت پتك زمان, سندان به سندان ديده ام

ماتم چه گويم زين وطن كز برگ برگ اين چمن

من خون چشم شاعران ديوان به ديوان ديده ام

چكش به فرق من مزن اى صبر فولادين من

من ضربت پتك زمان, سندان به سندان ديده ام

شبا وقتی من و دل تنهای تنها می مونیم
واسه هم قصه ای از روز جدایی میخونیم

میگم ای دل, دله آلوده به درد
اگه روزی بکشم ناله ی سرد
آه و نالم میگیره دومنشو
آتیش عشق میسوزونه تنشو

شبا وقتی من و دل تنهای تنها می مونیم
واسه هم قصه ای از روز جدایی میخونیم

تو مصیب کشی ای دل می دونم
میون ِ آتیشی ای دل میدونم
داری پرپر میزنی جوون میکٌنی
اینو از اشکای چشمت میخونم

شبا وقتی من و دل تنهای تنها می مونیم
واسه هم قصه ای از روز جدایی میخونیم

دیگه دل طفلکی دیوونه شده
مثل من دربدر از خونه شده

نداره هیچکسو این دل میدونم
دیوونه همدم ِ دیوونه شده

شبا وقتی من و دل تنهای تنها می مونیم
واسه هم قصه ای از روز جدایی میخونیم

صدای تو بیداری بیشه آواز سبز برگه
صدای تو پر وسوسه مثل شبخونی تگرگه
صدای تو آهنگ شکستن بغض یه دنیا حرفه
تصویری از آواز صریح قندیل نور و برفه
هیچ کی مثل تو نبود هیچ کی مثل تو نبود
هیچ کی مثل تو منو باور نکرد هیچ کی با من مثل تو
توی نقب شب من سفر نکرد هیچ کی مثل تو نبود
ساده مثل بوی پاک اطلسی یا بلوغ یه صدا
میون دغدغه ی دلواپسی هیچ کی مثل تو نبود
هیچ کی مثل تو نبود تو غرورت مثل کوه
مهربونیت مثل بارون مثل آب مثل یه جزیره دور
مثل یه دریا پر از وحشت خواب هیچ کی مثل تو نبود
هیچ کی مثل تو نبود هیچ کی مثل تو نرفت
هیچ کی مثل تو نموند شعرای تنهاییمو
هیچ کی مثل تو نخوند همه حرفام مال تو
همه شعرام مال تو دنیای من شعرمه
همه دنیام مال تو هیچ کی مثل تو نبود