برچسب: ستار

چه خوش صید دلم کردی بنازمچشم مستت را

که کس مرغان وحشی را

از این خوش تر نمی گیرد

خدایا رحمی ای منعم

که درویش سر کویت

دری دیگر نمی داند

رهی دیگر نمی گیرد

گفتم غم تو دارمگفتا غمت سراید

گفتم که ماه من شو گفتا اگر بر اید

گفتم که بر خیالتراه نظر ببندم

گفتا که شب رواست اواز راه دیگر اید

چه خوش صید دلم کردی

بنازم چشم مستت را

که کس مرغان وحشی را

از این خوشتر نمی گیرد

چه خوش صید دلم کردی

بنازم چشم مستت را

که کس مرغان وحشی را

از این خوشتر نمی گیرد

چرا تو جلوه ساز این بهار من نمی شوی
چه بوده ان گناه من که یار من نمی شوی
بهار من گذشته شاید
شکوفه جمال تو شکفته در خیال من
چرا نمکنی نظر به زردی جمال من
بهار من گذشته شاید
تو را چه حاجت نشانه من
تویی که پا نمی نهی به خانه من
چه بهتر آن که نشنوی ترانه من
نه قاصدی که از من ارد گهی به سوی تو سلامی

نه رهگذاری که از تو ارد گهی به سوی من پیامی
بهار من گذشته شاید
غمت چو کوهی به شانه من
ولی تو بی غم از غم شبانه من
چو نشنوی فغان عاشقانه من
خدا تو را از من نگیرد ندیدم از تو گر چه خیری
به یاد عمر رفته گریم کنون که شمع بزم غیری
بهار من گذشته شاید

یه روز میدونم بی خبر
سرزده از راه میرسی
جون خسته از بیدار شب
با صبح فردا میرسی
وقتی رسیدی خونه ام
باز از تو گل بارون میشه
صاحب خونه پیش تو
نا آشنا مهمون میشه
نا آشنا مهمون میشه
روز تولد تو میلاد عشق پاک
برای شکر این روز
پیشونیم به خاک
پیشونیم به خاک
من سر سپرده هستم
تا مرز جون سپردن
با یک اشاره تو
حاضر برای مردن
حاضر برای مردن
یه روز میدونم بی خبر
سرزده از راه میرسی
جون خسته از بیدار شب
با صبح فردا میرسی
وقتی رسیدی خونه ام
باز از تو گل بارون میشه
صاحب خونه پیش تو
نا آشنا مهمون میشه
نا آشنا مهمون میشه
وقتی بیای
کوچه چراغون میشه باز دوباره
بارون عشقم رو تن
خسته تو میباره
طاق گل بنفشه من
سر راهت میبندم
پیرهن صورتی رو
تو تن تو میپسندم
یه روز میدونم بی خبر
سرزده از راه میرسی
جون خسته از بیدار شب
با صبح فردا میرسی
وقتی رسیدی خونه ام
باز از تو گل بارون میشه
صاحب خونه پیش تو
نا آشنا مهمون میشه
نا آشنا مهمون میشه

هر کی اغز تو میخونه خوب می خونه خوب می خونه
هر کی از تو می خونه غم تو صداشه
غمی که خوبه تو هر صدایی باشه
غمی که تا نباشه صدا صدا نیست
این همه زمزمه تو میخونه ها نیست
شبا تو زمزمه های میخونه
هر کی از تو میخونه خوب می خونه خوب می خونه
میگن عاشق یه صدای دیگه داره
عاشقی حال و هوای دیگه داره
میگن عاشق یه صدای دیگه داره
عاشقی حال و هوای دیگه داره
می خونم تا همه باور بکنن
از تو خوندن یه صفای دیگه داره
از تو خوندن یه صفای دیگه داره
شبا تو زمزمه های میخونه
هر کی از تو میخونه خوب می خونه خوب می خونه
هر کی از تو می خونه غم تو صداشه
غمی که خوبه تو هر صدایی باشه
غمی که تا نباشه صدا صدا نیست
این همه زمزمه تو میخونه ها نیست
شبا تو زمزمه های میخونه
هر کی از تو میخونه خوب می خونه خوب می خونه
قصه ای خوابی خیالی مگه تو؟
آرزوهای محالی مگه تو؟
واسه هر سری یه سودایی دار
سرنوشتی مگه فالی مگه تو؟

سرخ صورتم از سیلی اما زرد تنم
یوسف همدست حق و پاره پاره پیرهنم
از درون همه ویرونم اما ظاهرم آباد
شهر خاموشانه قلبم رو لبام پره فریاد
من همه نقدینه هام رو پای عاشقی دادم
پا به زنجیر و اسیرم اما از خودم آزاد
سرخ صورتم از سیلی اما زرد تنم
یوسف همدست حق و پاره پاره پیرهنم
سرخ صورتم از سیلی
آبروم رفته از دست آوازه های عشق
مونده ام بی پناه پشت دروازه های عشق
روز بی ابرم و مثل خارم به چشم شب
دل من شده باز سپر تازه های عشق
سرخ صورتم از سیلی اما زرد تنم
یوسف همدست حق و پاره پاره پیرهنم
یوسف همدست حق و پاره پاره پیرهنم
یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور
کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

صدای رفتنه من سروده اومدنت چشم های من منتظر بریزه گل از دهنت
گل های پرپرمون رها شد تویه کتاب عطره تو پیچیده بازم تو دفترمشق و حساب

رها بود عطر تنت تو راه مدرسمون نگاهت زنگ حساب جواب مسئلمون
صدای جادویی قصه هایی تو این شب های تلخ بی صدایی
نسیم صبح سحر چکید از چشم ترت هنوزم پشت درِ نگاه بی خبرت
چه ساده بودی شب آشنایی پر از حدیث روشنِ رهایی
صدای رفتن من سروده اومدنت چشم های من منتظربریزه گل از دهنت
گل های پرپرمون رها شد تویه کتاب عطره تو پیچیده بازم تو دفتره مشق و حساب
بیا ببخش همه گناهم تو این سفر تو بشو زاده راهم
سرود صبح رو بریز تو گوشم که شعر شب باز سر زد از نگاهم
صدای رفتن من سروده اومدنت چشم های من منتظر بریزه گل از دهنت
گل های پرپرمون رها شد تویه کتاب عطره تو پیچیده بازم تو دفتر مشق و حساب

دوتا دستام مرکبی، تموم شعرهام خط خطی
پیش شما شازده خانوم، منم فقیر پاپتی
غرو بردار و ببر، دلم میگه، دلم میگه
غلامی رو به جون بخر، دلم میگه، دلم میگه.

شازده خانوم می توانم باشم، باید بگم به شعر من
خوش آمدی، خوش آمدی، خوش آمدی
شازده خانوم چه خاکی و چه بی ریا
به منزل خود آمدی، خود آمدی، خود آمدی.

عجب، عجب چه رند و چه بلا شده، دل پدر سوخته ام
باور کنید ز شوقتون اشکی شده، چشم به در دوخته ام.

شازده خانوم می توانم باشم، باید بگم به شعر من
خوش آمدی، خوش آمدی، خوش آمدی
شازده خانوم چه خاکی و چه بی ریا
به منزل خود آمدی، خود آمدی، خود آمدی.
فرصت بدید عاشقیمو، خدمتتون عرض میکنم
برای فرار از دلم، دو پا دارم، دو پا دیگه قرض می کنم

شازده خانوم می توانم باشم، باید بگم به شعر من
خوش آمدی، خوش آمدی، خوش آمدی
شازده خانوم چه خاکی و چه بی ریا
به منزل خود آمدی، خود آمدی، خود آمدی.

فرصت بدید عاشقیمو، خدمتتون عرض میکنم
برای فرار از دلم، دو پا دارم، دو پا دیگه قرض می کنم

شازده خانوم می توانم باشم، باید بگم به شعر من
خوش آمدی، خوش آمدی، خوش آمدی
شازده خانوم چه خاکی و چه بی ریا
به منزل خود آمدی، خود آمدی، خود آمدی.

کاش بدونم از کدوم جاده میای تا دوتا دست هامو دروازه کنم
گریه هام و سر بدم رو دامنت روی سینه ات نفسی تازه کنم
کاش بدونم از کدوم جاده میایی تا بشینم لحظه ها به انتظار
دو تا چشم هام فانوس جاده بشن تا ببینی جاده ها رو در شب تار

عشق من بیا که اینجا بی تو موندن نداره بیا تا غصه بمیره منو آروم بذاره
زندگی بی تو یه زندون برام کاش بدونی عمر من مثل یه مهمون برام
کاش بدونم از کدوم جاده میایی تا بشینم لحظه ها به انتظار
2تا چشام فانوس جاده بشن تا ببینی جاده ها رو در شب تار

کاش بیای تا با صدای قلب تو جون بگیرم عمر و اندازه کنم
از دلم غصه رو بیرون بریزم با یه بوسه نفسی تازه کنم
کاش بدونم از کدوم جاده میای تا بشینم لحظه ها به انتظار
دوتا چشمهام فانوس جاده بشن تا ببینی جاده ها رو در شب تار
عشق من بیا که اینجا بی تو موندن نداره بیا تا غصه بمیره منو آروم بذاره
زندگی بی تو یه زندون برام کاش بدونی عمر من مثل یه مهمون برام
کاش بدونم از کدوم جاده میای تا بشینم لحظه ها به انتظار
دوتا چشم هام فانوس جاده بشن تا ببینی جاده ها رو در شب تار
کاش بدونم از کدوم جاده میایی تا بشینم لحظه ها به انتظار
دوتا چشم هام فانوس جاده بشن تا ببینی جاده ها رو در شب تار
کاش بدونم از کدوم جاده میای تا بشینم لحظه ها به انتظار
دوتا چشم هام فانوس جاده بشن تا ببینی جاده ها رو در شب تار

میترسم آخر بخدا پای تو بمیرم می ترسم از امروز و فردای تو بمیرم
عمره ابد اگه می خوام واسه خودم نیست می خوام نمیرم که یروز جای تو بمیرم
جونم به تو بسته دسته خودم نیس از عشقه تو مردم
می ترسم آخر بخدا پای تو بمیرم می ترسم از امروز و فردای تو بمیرم
عمر ابد اگه می خوام واسه خودم نیست میخوام نمیرم که یه روز جای تو بمیرم

تو با یک سبد گل عشق و امید و شادی اومدی به زندگیم یه رنگه تازه دادی
اومدی نهال شادی توو دلم نشوندی اومدی به اوجه خوشبختی من و رسوندی
می ترسم آخر به خدا پای تو بمیرم می ترسم از امروز و فردای تو بمیرم
عمر ابد اگه میخوام واسه خودم نیست می خوام نمیرم که یه روز جای تو بمیرم