برچسب: ستار

دلم جز مهر مه رویان طریقی بر نمی گیرد
زه هر در میدهم پندش ولیکن در نمی گیرد

خدا را ای نصیحت گو حدیثه ساغر گو
که نقشی در خیاله ما از این خوش تر نمی گیرد
زه هر در میدهم پندش ولیکن در نمی گیرد

دل می رود زه دستم صاحب دلان خدا را
دردا که رازه پنهان خواهد شد آشکارا
ای صاحب کرامت شکرانه ی سلامت
روزی تفقدی کن درویش بی نوا را

دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمیارزد
به می بفروش دلق ما کز این بهتر نمیارزد
برو گنجه قناعت جوی یا کنج عافیت بنشین
که یکدم تنگ دل بودن به بحر و بر نمی ارزد
به می بفروش دلق ما کز این بهتر نمی ارزد

با مدعی مگویید اسرار عشقو مستی
تا بیخبر بمیرد در درد خودپرستی
عاشق شو ار نه روزی کار جهان سر آید
ناخوانده نقش مقصود از کارگاه هستی

حیدرخان حیدرخان پاشو که وقت کاره
حیدرخان حیدرخان هنگام کار زاره
چشمای پیر مادر هر ان در انتظاره
از مردن عدالت غمگین و بی قراره
تازش به خط دشمن رسم چابک سواره
حیدرخان حیدرخان
تیر مردانگی را بیرون بیار از ترکش
شمشیر عدل خود را بر روی دشمن بکش
حیدرخان خیدرخان
سردار لشکر عدل به پاخیز
با مفهوم ازادی در امیز
سالار مرد مردان به خود باش
حس شهامت ما برانگیز
پا شو که ظلم وبیداد رسیده تا نهایت
خط بتلان کشیده بر لوح ادمیت
با اسب تند و سرکش به سوی دشمن بتاز
یا پیروزی بدست ار یا جان خود را بباز
حیدرخان حیدرخان پاشو که وقت کاره
حیدرخان حیدرخان هنگام کار زاره
چشمای پیر مادر هر ان در انتظاره
از مردن عدالت غمگین و بی قراره
تازش به خط دشمن رسم چابک سواره
حیدرخان حیدرخان
تیر مردانگی را بیرون بیار از ترکش
شمشیر عدل خود را بر روی دشمن بکش
حیدرخان خیدرخان

گوش بده بانی شده باز تازه ترین ترانه مو فکره تو یادم میاره شعرهای عاشقانمو
تازه گل هامون پرپر رو ابن ساده دلامون رو نمد می خوابن
خاطر خواهامون یکی پشته دیگه دیر نمیشه که لو میرن سرابن
گوش بده بانی شده باز تازه ترین ترانمو فکر تو یادم میاره شعرای عاشقانمو

دلم میگه همین روزا دوباره پر میشه اسمون پر از ستاره
هر کسی هر ارزویی که داره به آرزوش می رسه باز دوباره
زندگی پستی و بلندی داره دسته تو نیست این رسمه روزگاره
عمره سفر به سر میاد یه روزی خوب و بدش همیشه موندگاره
کاشکی میشد گذشته هامو داشتم دلشوره هاشو رو چشام میزاشتم
بسکی چشام دنبالشن تو ابرا اسمشو من ستاره جون گذاشتم

ای پناه دل تنهای من ای همدم شب و غمهای من یا مولا مدد افتادم از پا
دریای غمم سر در گریبون چه کنم یا مولا دلوم تنگ اومده شیشه دلوم ای خدا زیره سنگ اومده
غیر از تو بگو به کی شکایت بکنم یا مولا دلم تنگ اومده شیشه دلم ای خدا زیر سنگ اومده
زندونه غمه برای من این دنیا یا مولا دلم تنگ اومده شیشه دلم ای خدا زیر سنگ اومده
خسته و اسیر توو این شب بی فردا یا مولا دلم تنگ اومده شیشه دلم ای خدا زیر سنگ اومده

تنها و غریب با این غریبی چه کنم خسته و پشیمون چه کنم یا مولا علی با دله پریشون چه کنم
یارم به کجا شهرو دیارم به کجا این دنیا همه اش رنج و غمه هر چی که بگم از دلم تو میدونی کمه
2 دل که یکی شود جدایش که کند ای فلک خدا خارت کنه مثله من اسیره غم و گرفتارت کنه
تو دل مرا جدا زه یارم کردی ای فلک عزیزت بمیره آهه این دل خسته ام به تیرت بگیره
یا مولا دلم تنگ اومده شیشه ی دلم ای خدا زیره سنگ اومده

درمونه دل خسته و تنهای منی یا مولا دلم تنگ اومده شیشه دلم ای خدا زیر سنگ اومده
امیده من و امروز و فردای منی یا مولا دلم تنگ اومده شیشه دلم ای خدا زیر سنگ اومده
پیمونه ی من لبریز درد چه کنم یا مولا دلم تنگ اومده شیشه دلم ای خدا زیر سنگ اومده
یا مولا علی تو دین و دنیای منی یا مولا دلم تنگ اومده شیشه دلم ای خدا زیر سنگ اومده

رفته ای ای بیوفا بی منه شیدا چرا این غم تنها شدن می کشد آخر مرا
این همه دلواپسی غم بیکسی چه ها کرده با دلم
چشمهای گریون من دل خون من دو صد کرده مشکلم
دوریت آتیشم زده مرغ صبوری پر زده توو فضای آرزوم ابرای تیره سر زده
ای شور و شره من یار و یاوره من درده بی تو بودن کی آمد سره من
تا به کی دوری از تو درده مهجوری از تو
حالا دیگه داد میزنم اسمتو فریاد میزنم
میگم که ای بی وفا دردی و دوا اسیر عشقت منم محتاج شفا

تویی قبله ی حاجات تویی اوجه مناجات تو شعر و غزل من تو عشقه عزل من
رفته ای ای بیوفا بی من شیدا چرا این غم تنها شدن میکشد آخر مرا
اینهمه دلواپسی غم بی کسی چه ها کرده با دلم
چشمای گریون من دل خون من دو صد کرده مشکلم
دوریت آتیشم زده مرغ صبوریم پر زده تو فضای آرزوم ابرای تیره سرزده
ای شور و شر من یار و یاور من درد بی تو بودن کی آمد سر من
تا به کی دوری از تو درد مهجوری از تو

هوا هوای گفتنه
وقت ترانه خوندنه
تار زن پیر خونگی
شب ته خواب ساز میزنه
میگه شبا خواب می بینم
مرده دیگه زوزه گرگ
ساعت گل صداش میاد
از دل میدون بزرگ
میگه کنار اطلسی
پای گل لاله عباسی
صبا داره ساز میزنه
قمر می خونه راس راسی
رنگین کمون پل می زنه
از سر پل تا توپخونه
فشفشه ها بد می کشند
اتیش بازی چه اسونه
جنوبی ها شمالی ها
تا گود زنبورک خونه
اینهمه دست تو به تو
به طاق نصرت میمونه
هوا هوای گفتنه
وقت ترانه خوندنه
تار زن پیر خونگی
شب ته خواب ساز میزنه
میگه شبا خواب می بینم
مرده دیگه زوزه گرگ
ساعت گل صداش میاد
از دل میدون بزرگ
میگه کنار اطلسی
پای گل لاله عباسی
صبا داره ساز میزنه
قمر می خونه راس راسی
رنگین کمون پل می زنه
از سر پل تا توپخونه
فشفشه ها بد می کشند
اتیش بازی چه اسونه
جنوبی ها شمالی ها
تا گود زنبورک خونه
اینهمه دست تو به تو
به طاق نصرت میمونه
هوا هوای گفتنه
هوای زخمه زدنه
فصل رفاقت تو با
دستای تنهای منه
حرمت ساز و نشکنیم
از زیر خاک تار و در ار
جوری بزن تا بمونه
بغض همه به یادگار
بزن بزن که وقتشه
ساعت گل شاهدشه
اخر هر قصه بد
دیوه تنوره می کشه
شیشه عمر غول شب
اما چه ساده میشکنه
وقتی که بشکن بشکنه
یار زیر اواز میزنه
بزن بزن شیشه عمرش رو بزن
به سنگ خشم سوگواران وطن
هوا هوای گفتنه
وقت ترانه خوندنه
تار زن پیر خونگی
شب ته خواب ساز میزنه
میگه شبا خواب می بینم
مرده دیگه زوزه گرگ
ساعت گل صداش میاد
از دل میدون بزرگ

جام می به دستم در فروغه مهتاب عاشقانه دانم قدره این می ناب
مرغ آرزوها بالو پر گشوده با امید فردا می پرد زه مرداب

کوزه ها شکسته راه چشمه بسته تشنه ها به فکره قطره ای نشسته
شب رسیده از راه با لباس قیری سازه دلخوشی ها مرده در اسیری
کوزه ای به دستم تا گلو پر از آب عاشقانه دانم قدره این می ناب
کوزه ها شکسته راه چشمه بسته تشنه ها به فکر قطره ای نشسته

قله های زندگی رو چشمه ی ازادگی بود
هرچه بود از سادگی بود حاصله افتادگی بود
باغبون پشتش خمیده هیچ درختی گل نمیده
اسبه خوشبختی به نا گه بی سبب از ما رمیده
عمره شمع ارزو رو لحظه ی اخر رسیده

چشمه را باید گرفتن کوزه ساخت از جنس اهن
این گره باید شود باز تا شود سرداد آباد
کوزه ای بدستم تا گلو پر از اب عاشقانه دانم قدر این می ناب
کوزه ها شکسته راه چشمه بسته تشنه ها به فکر قطره ای نشسته

بهار آمد که تا گل باز گردد سروده زندگی آغاز گردد
بهار آمد که تا دل کام گیرد زه درد و غصه ها فرجام گیرد
بهاری خوش تر از ایرانه من نیست گلی خوش بو تر از خاکه وطن نیست
درودم بر تو ایران زنده باشی خزانت طی شود پاینده باشی

همه دور از وطن یه کوهه دردیم به سینه غصه ها انبار کردیم
چو مرغی در قفس رنجورو پیریم در این زندان آزادی اسیریم
اسیره بازی بازیگرانیم گهی در دسته این گه دسته آنیم
پر از احساس اما ساده هستیم چه نیکو مردم آزاده هستیم
صفای آدمیت در جهانیم خرابه این دل آتشفشانیم
کنون در فصله گل بی برگ و باریم بهار ست و من و تو بی بهاریم
بهاری خوشتر از ایران من نیست گلی خوشبو تر از خاک وطن نیست
درودم بر تو ایران زنده باشی خزانت طی شود پاینده باشی
بهار آمد که آراید جهان را صفا بخشد دله آزادگان را
دریغ از ما که بی برگ و بهاریم به غربت در خزانه روزگاریم
اسیر بازی بازیگرانیم گهی در دست این گه دست انیم
پر از احساس اما ساده هستیم چه نیکو مردم ازاده هستیم
بهاری خوشتر از ایران من نیست گلی خوشبو تر از خاک وطن نیست
درودم بر تو ایران زنده باشی خزانت طی شود پاینده باشی

مسلمانان مرا وقتی دلی بود که با وی گفتمی گر مشکلی بود
به گردآبی چو میافتادم از غم به تدبیرش امیده ساحلی بود
دلی هم درد و یاری مصلحت بین که استسهار هر اهل دلی بود
ز من ضایع شد اندر کویه جانان چه دامن گیر یا رب منزلی بود
هنر بی عیب هرمان نیست لاکن زه من محروم تر کی سائلی بود

بر این جانه پریشان رحمت آرید که وقتی کار دانی کاملی بود
مرا تا عشق تعلیم سخن کرد حدیثم نکته ی هر محفلی بود